tag:blogger.com,1999:blog-4261454394941426252012-02-11T11:25:44.493-08:00gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.comBlogger991100tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-88834054009042498082011-11-12T12:10:00.000-08:002011-11-12T13:30:55.456-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Bz2lW27auW0/Tr7VnSzPnkI/AAAAAAAAATM/WpYVGs0BUaA/s1600/P1120813.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5674207451571789378" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-Bz2lW27auW0/Tr7VnSzPnkI/AAAAAAAAATM/WpYVGs0BUaA/s400/P1120813.JPG" /></a><br /><br /><br /><div>Çok uzun oldu buraya yazmayalı... Her yere yazarken, buraya yazamama hali... </div><br /><div></div><br /><div>Şimdilerde suskunum genelde.... Duruyorum öylece hayatta. </div><br /><p>Hani pencereyi açınca farkedilen havada asılı kalmış yığınla toz zerrecikleri vardır ya; tıpkı onlardan biri gibi.. Öylece tutunmaya çalışıyorum. </p><br /><p>Susuyorum. İçimde bişeyler birikiyor.Biriktiğini hissediyorum. Hayallerim büyüyor. Ben onların içinde telaşla ne yapacağımı bilmez oluyorum. Toprak, çiçeklerini meyveye nasıl döndürüyorsa, usul usul baş verdiğini görüyorum. Yavaş yavaş şekilleniyor. Belki de büyüme sancısı dedikleri bu. Yutkunuyor ve her gün bambaşka kararlar alıyorum. Bir an geliyor işi bırakmışım, yazıyorum. Bir an; herşeyi bırakmış, gitmiş... Bir an; pencere önü toz zerreciği gibiyim, başka bişey olamamaya sıkışmış sadece tutunuyorum. Bir an; herşeyim. Savruluyorum. Karışığım. </p><br /><p>Odamın şeklini değiştirdim. Çapraz koydum yatağı... Yıllar evvel Amsterdam'dan aldığım Van Gogh resmini çıkardım, tavan arasından. Çerçeveletip asmalı dedim karşıma. Kitaplarıma dokundum yeniden. Yazıyı bitirdikten sonra yeni bir okuma sıralaması yaptım. Bu sefer yetiştireceğim bişey olmadan telaşsız, pencere önünde battaniyeme sarılıp sıcak çayımla okuyacağım sizi diye söz verdim onlara. Çikolatalı kek yaptım, hızımı alamayıp ne zamandır aklımda olan elmayı tarçın ve cevizle buluşturdum. Sonra yine o toz zerreciği geldi aklıma, titredim onun gibi. Üşüdüm. Yalnızlaştım. Odama kapandım, saatlerce çıkmadım. Dünya ona küstüğümü anlamadı, dönmeye devam etti kayıtsızca... İnsanlar facebookta yeni şarkılar paylaştılar, televizyon bağırdı olan bitenleri, telefon çaldı birkaç kez...</p><br /><p>Yaşıyorum... Nasıl olacak soruları yaşatmazken... Nefes alıyorum. Bir sürü belirsizlik soluk aldırmazken... Hiçbişey yapasım yok. Hayat gelsin, beni sarmalayıp alsın içine. Çok güzel olsun sonra herşey... Olamaz mı?</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8883405400904249808?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-7973531319780555242011-07-24T17:00:00.000-07:002011-07-24T17:04:56.659-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-towSUujPGzk/TiyyppUzNFI/AAAAAAAAATE/31WWI90-WN4/s1600/276636_144574222281069_722575_n.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 180px; DISPLAY: block; HEIGHT: 181px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633073662471124050" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-towSUujPGzk/TiyyppUzNFI/AAAAAAAAATE/31WWI90-WN4/s400/276636_144574222281069_722575_n.jpg" /></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-797353131978055524?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-68619160915061462562011-05-09T12:59:00.000-07:002011-05-09T13:02:27.050-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-9rgDTLkWFCY/TchICXqtK5I/AAAAAAAAASw/T80zqIvWoLg/s1600/tukenmislik.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604808941812657042" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-9rgDTLkWFCY/TchICXqtK5I/AAAAAAAAASw/T80zqIvWoLg/s400/tukenmislik.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6861916091506146256?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-19425450843903882982011-04-23T12:49:00.000-07:002011-04-24T14:24:08.367-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-XK8d--Zwnjs/TbSUZ2a_2xI/AAAAAAAAASg/ZloRC4654ZE/s1600/P1120354.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5599263408554760978" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-XK8d--Zwnjs/TbSUZ2a_2xI/AAAAAAAAASg/ZloRC4654ZE/s400/P1120354.JPG" /></a><br /><br /><div>Bu aralar yogaya taktım...Yaza fit gireyim istiyorum. :) Deli gibi yoga yapıyorum. Her türlü duruşa (dağ, ters köpek, kobra, kedi/deve, kubağ,tanrıça, savaşcı...) hakimim artık. Yalnız kolum hala iyileşmediğinden zorluyor..Zorlanmayı seviyorum yalnız. Zorlamayı...<br /></div><br /><div>Önceleri hiç önemsemezdim, bedensel hiç birşeye ilgim olmamıştı. Ne spor ne başka bişey. Kitaplar herşeyimdi, kalemim... En değer verdiğim organ; beyindi vucüdda. Artık (gittikçe yaşlanıyor olmamın ve kazadan sonra kas ve iskelet sisteminin de önemini kavramamın etkisiyle sanırım) bedenimin, her uzvumun, organımın, her bir hücremin peşine düştüm. Yaşamak istiyorum. hem de çok..:) Yapacaklarım; yapmak istedikleri için vakit dar...</div><br /><br /><div>Bu hafta benim için önemli. Belki haftasonunda "ne olacağım, ne yaparak hayatımı kazanacağım" belirecek.. Önemli iki görüşmem var. İlk intiba önemli derler ya; nasıl bir iz bırakacağım acaba? Öyle muthiş özgüvenli bir havam yoktur benim. Elimden geldiğince kendimi gerçekleştirmeye çalışacağım; heyecanla başka biri gibi davranmayım da...Saçmalamayayım mesala... Bir görüşmenin ingilizce oluşu beni düşündürüyor. Malum; yabancı dilde düşündüklerinizle dilinize dökülenler arasında muhakkak az ya da çok bir bariyer oluyor her zaman.<br /></div><br /><div>Küçük bir kızken; her gece yatağa uzandığımda uyumam saatler alırdı; çünkü hayallerim bitmek tükenmezdi... Şimdilerde hayallerime ufak ufak dokunmaya başladıkça korkuyorum... Çok ilginç ama öyle... İnsan kendinden, yapabileceklerinden korkar mı? öyle... Belki gerçeğe yakınlaştıkça, içimdeki o büyümek istemeyen küçük kızı da hayallerimle geride bırakmaktan korkuyorum... Yapabilir olmak, erişkin olmak, bir şeylere erişmiş olmak öldürür mü o nahif kız çocuğunu? Onu da taşırım yanımda hep... Aslında tüm bu yaptıklarım içimdeki çocukla olabilecek şeyler zaten... Bırakmam onu, bırakamam... Almasınlar onu benden. Büyüme sancısı dedikleri bu mu?</div><br /><div>Nasıl tomurcuk vermeli bu baharla? Güneşi kaçırmamalı... bahar olunca açmalı... </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1942545084390388298?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-59984735420533708882011-03-29T14:26:00.000-07:002011-03-29T14:48:19.810-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-aY64CDhf68w/TZJO-hPYIWI/AAAAAAAAASY/lVIsrmooH-8/s1600/P1070746y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589616923501928802" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-aY64CDhf68w/TZJO-hPYIWI/AAAAAAAAASY/lVIsrmooH-8/s400/P1070746y.jpg" /></a>Blog'umu kaybediyorum diye endişelendim çok. Yaşasın burdayım...Yaşasın bloglara ulaşabiliyorum. Hayatta bizi besleyen damarlar varmış: yazmak bunlardan biri benim için... Dostlarım... Ailem... Canlarım... İşim! Şanslıyım... Bu damarların birinde dahi olabilen az bir tıkanma, gitmemezlik, yürümemezlik zorluyor... Dün kırmızı bir etek diktim kendime, annemle...ilk defa :) İlginç ama güzel oldu. Hautre coutre! Giymek için sabırsızlanıyorum. Anladım ki kendi yaptığın, emek verdiğin, anlam yüklediğin her şey başka oluyor... Annemle baya eğlendik... Bugün ise ağladık... Aile ne güzel bişey... Bir yandan arkadaşlarını özlerken... hem de ne özlemek... Özlediğim çok kişi olduğu için şanslıyım. Bugün pek bir şanslı buldum kendimi... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5998473542053370888?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-62583792582128461782011-03-17T11:36:00.000-07:002011-03-17T11:38:18.176-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-HeinxIzYe4I/TYJU1ITpIcI/AAAAAAAAASQ/lVkeOQ_P-gE/s1600/Scan_Pic0001.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 390px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585119759632507330" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-HeinxIzYe4I/TYJU1ITpIcI/AAAAAAAAASQ/lVkeOQ_P-gE/s400/Scan_Pic0001.jpg" /></a> İŞTE BURDAYIM! KİMİM VE HANGİ YAZI BENİM BULMAK SİZE KALMIŞ...... :)<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6258379258212846178?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-29868636811072466502011-03-09T07:51:00.000-08:002011-03-09T08:17:15.932-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-OZsoAG2We38/TXelx9sjRgI/AAAAAAAAASI/Pwp5FTxVibE/s1600/183062_10150111775072094_617287093_6581242_5802367_n.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 308px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582112540942616066" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-OZsoAG2We38/TXelx9sjRgI/AAAAAAAAASI/Pwp5FTxVibE/s400/183062_10150111775072094_617287093_6581242_5802367_n.jpg" /></a><br /><div>Arkadaşlarla kutladıktan sonra "queen swan" oluşumu, artık beklemeyip girişimde bulunduğumu, bir acemi gibi değil artık bir yetkin olacağımı, toyluktan yetişkinliğe geçişimi, içimdeki beyazla siyahı birleştiriyor oluşumu, hayalime kavuştuğumu, mutluluğumu; en son sahnesinde kuğu nasıl düşer karnında kanla öyle düştüm....</div><br /><div>Cumartesi izledim filmi, pazar günü oynadım...</div><br /><div>Küçüklükten beri, herşeyden çok hayalimdi daktilom olsun, yazar olayım, yazdıklarım okunsun...Kutluyorken artık en çok okunan iki prestijli dergide yazıyor oluşumu, içimdeki coşku onları yazarken kadar olmasa da çok ama çok güzeldi... </div><br /><div>Döndükçe tüyleri çoğalan kuğu gibi her kelimesi emek emek içimden çıkmamış mıydı? geceler boyu çalışmamış mıydım? ne çok benzerlikler vardı onla benim aramda benim biraz daha şanslı oluşum dışında...</div><div> </div><div>Ve şimdi, hastaneden yeni taburcu, boynunda "colar" denilen robotlaştıran bir stabilizatör, kol ve omzumda sargılar, karın içinde sıvı, kuyruk sokumu kemiğinde kırıklar,kasık bölgesinde derin kesiler, vucüdümun her yerinde pansuman bezleri, morluklar, dayanılmaz ağrılar.... canım çok acıyor...Ama sağ elim sağlam! yazıyorum....aniden hayat değişti... yolda ölü yatan bir köpek arabayla havalan biz...gerisi kuğunun kendini boşluğa bırakışı gibiydi.....sonsuz sessizlik....Evet...hissettim...</div><div>tek fark, benim şimdi yaşıyor ve yazıyor olmam.....</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-2986863681107246650?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-30650887128471813692011-03-01T04:48:00.000-08:002011-03-01T05:00:34.969-08:00Buraya kadarmış.... bitti.....daha doğrusu bitmiş meğer.... Bitermiş meğer...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3065088712847181369?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-85013699283209998652011-02-24T14:03:00.000-08:002011-02-26T06:26:02.461-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-zyNN0UKZHsQ/TWbWKWjikPI/AAAAAAAAASA/R8-EWImy7Pk/s1600/P1080771y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577380661886619890" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-zyNN0UKZHsQ/TWbWKWjikPI/AAAAAAAAASA/R8-EWImy7Pk/s400/P1080771y.jpg" /></a>Bilemezsin nasıl kelebekler uçuşur etrafımda... <div>Göremezsin nasıl bir gamze belirir yanağımda...</div><div>Duyamazsın sesini pat küt kalbimin..</div><div>Dokunamazsın sıcak yüzüme...</div><div>Bilemezsin...</div><div>Nasıl bir şey....</div><div> </div><div>Olabilir misin daha cesur?</div><div>Yıkabilir misin içindeki korkuları?</div><div>Alabilir misin beni?</div><div>Kolumdan çekip çıkartabilir misin</div><div>Bizi belirsizlikten?</div><div>Saklı kalmış gücünü yıllarca,</div><div>şimdi tutkuyla hissedebilir misin?</div><div>Bilebilir misin?</div><div> </div><div>Ya da öylece durup sana gelmesini mi beklersin?</div><div>.............</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8501369928320999865?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-49274685933880170782011-02-23T12:35:00.000-08:002011-02-23T13:13:51.156-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Gdr6caNyoVI/TWVxNfek6HI/AAAAAAAAAR4/XrKHJXw9ZDk/s1600/P1080820y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576988190170212466" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-Gdr6caNyoVI/TWVxNfek6HI/AAAAAAAAAR4/XrKHJXw9ZDk/s400/P1080820y.jpg" /></a><br /><div>Bugün karşımda oturan yabancı; baktı ve dedi ki: "yüzünüz ne güzel..."</div><div>Gördüğü yüz onu dinleyen, anlamaya çalışan bir yüzden başkası değildi oysa...</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4927468593388017078?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-56166510524966996612011-01-10T11:22:00.000-08:002011-01-10T11:31:07.604-08:00<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/6a2RNgtwFY0?fs=1" frameborder="0" width="425"></iframe><br /><br />Yanlışsın...<br />Hem de çok yanlış...<br /><br /><br />Neden peki soluksuz kalışım?<br />Neden canım acıyor?<br />Neden yutkunuyorum?<br />Neden milyon olasılıksız olasılık kafamda?<br />Neden?<br />Neden bunu yapıyorsun bana?<br />Aslında herkese...<br />Belki de ben böyle yaşıyorum; huyum kurusun....<br />Sana dair içimde ne varsa kurusun...<br /><br />Yanlışsın...<br />Hem de çok yanlış...<br /><br />Sanki dinler gibi tekrarladığım ezberim bu.<br />Sanki anlar gibi misaller verdiğim,<br />İkna etmeye çalıştığım, yoldan çevirmeye uğraştığım<br />Onca şey başına geldikten sonra bile<br />"gitmeli yeniden" diyen<br />söz dinlemez seyyah yüreğim!<br />Yanlışsın...<br />Hem de çok yanlış.......<br />Sana diyorum!<br />Kendini vurduğun yollar yanlış...<br /><br />Bugün karnım ölesiye sancırken<br />Nefesimi tuttuğumu farkettim.<br />Daha fazla acımasın diye.<br />Belki sen de öylesindir...<br /><br />İnceden, kısa kaçamak nefesler aldım.<br />Acımasın diye... Tıpkı seninle, ben gibi…<br /><br />Yanlışsın<br />Hem de çok....<br /><br />İşin garibi içim yarılıyor gibi olsa da<br />Her solukla iğneler batsa da<br />Sızı tüm vucüdüma da yayılsa<br />Söylesene nefes almadan "yaşamak" mümkün mü?<br /><br />Not: Yeniden okuyunca yazdıklarımı pek bulutlu gördüm ve başlığı "yanlış nefes alımının uzun ve kısa vadede sağlığa zararlı etkileri" yapıp olayı sulandırayım derken durdurdum kendimi.<br />Acısa da o nefes benim nefesim. Yanlışlarını da göğüslemeli insan. Bazan karanlıkta kalabilmeye de katlanabilmeli.<br />Belki tüm bunlar da yanlıştır.....:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5616651052496699661?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-75574504121748054162011-01-05T14:42:00.000-08:002011-01-05T15:22:07.728-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TST59r68lrI/AAAAAAAAARc/af1EB_ug8jA/s1600/untitled.bmp"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558842678239336114" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TST59r68lrI/AAAAAAAAARc/af1EB_ug8jA/s400/untitled.bmp" /></a>Sahi olabilir mi?<br />kolay mıdır?<br />düşündüğümden basit midir?<br />Sanmıyorum.<br /><br />Okuyorum...durmaksızın...<br />Ancak böyle daha az duyabiliyorum kendimi.<br /><br />Yollar var önümde<br />Duruyorum.<br />Haritalar cebimde<br /><br />Biri dolambaçlı<br />Diğerinin nereye varacağı meçhul<br />Ötekisi çok bilindik ama....<br /><br />Bakıyorum.<br />Biri gözbebeğimde oturuyor.<br />Diğeri yüreğimde<br />Ötekisi çok yakınımda.<br /><br />Bekliyorum.<br />Bir ışık<br />Bir işaret<br />Bir umut....<br /><br />Ne zaman gelsem buraya<br />Kayboluyorum.<br />Çözmeden tüm sokaklarımı<br />Almadan pusula<br />Bakmadan oklara<br />Nereye gitmek istiyorum?<br /><br />Galiba bu sefer ben de bilmek istemiyorum...... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7557450412174805416?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-86034374729396353182010-12-22T13:05:00.002-08:002010-12-22T13:34:33.724-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TRJrwG0W8aI/AAAAAAAAARQ/G-gVAlCVqPE/s1600/P1100462.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553619764709355938" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TRJrwG0W8aI/AAAAAAAAARQ/G-gVAlCVqPE/s400/P1100462.JPG" /></a><br /><div>Özledim.....</div><br /><div>Özlüyorum.......</div><br /><div></div><br /><div>Korkuyorum, özlemek di'li geçmişte kalan değil; süregen bir eylem, her daim hissedilen bir duygu, hiç geçmeyen bir düşünce uğraşı olmakta.... </div><br /><div>Oruç Aruoba'nın özlemle ilgili tüm cümleleri daha yakın şimdi.</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8603437472939635318?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-43594308337638061132010-12-08T14:49:00.000-08:002010-12-08T16:37:38.017-08:00<p></p><p><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-f5a5f857bc2a587d" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3Df5a5f857bc2a587d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331168537%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D46C860B0DC6615A72138F05732311434471724DD.48D5F1C67489D9B8A67F9326FB4E22C38413014A%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Df5a5f857bc2a587d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DraQWonajCemes5yGyfxEj5yKlLM&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3Df5a5f857bc2a587d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331168537%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D46C860B0DC6615A72138F05732311434471724DD.48D5F1C67489D9B8A67F9326FB4E22C38413014A%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Df5a5f857bc2a587d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DraQWonajCemes5yGyfxEj5yKlLM&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4359430833763806113?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-83108149885600763032010-11-28T14:06:00.000-08:002010-11-29T09:28:54.177-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TPLStSPIV4I/AAAAAAAAARA/wP3Yv_EbO5g/s1600/P1100410.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544725766677747586" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TPLStSPIV4I/AAAAAAAAARA/wP3Yv_EbO5g/s400/P1100410.JPG" /></a>Bugün onca hikaye arasında kaybolduğumda, kelimeler ağzımda yuvarlanıp yamık yumuk çıkarken, kurumuş, çatlamış dudağım her ıslandığındaki ince sızısıyla birşeyler anlatma telaşındayken birden durdum.<br />"napıyorum? napıyor olacağım? bunca zaman bunun için?"<br />Gitmek isteği yangın içimde....<br />Yazmak saaatler boyu, deli bir rüzgar göğüs kafesimde esmekte...<br /><br />Bugün dönüş yolunda gökyüzü öyle kızıl öyle mavi öyle sarıydı ki aynı anda, yanımda olmalıydı dedim fotoğraf makinem, yanımda...<br />Günler dipdibe domino taşları sanki teker teker birbirine uyan ve devrilen...<br />Daha çok yapacaklarım var! ÇOK!<br /><br />Nerden başlasam? Bu kadar da yorgunken hem?<br /><br />Tüm bu sancıların çözümü; miskin-hırssız-mutlu-kanaatkar bir bohem olmaktan mı geçiyor?<br />Sıradanlığa övgüler yağdırmaktan mı?<br />Hiç birşey yapmamayı, yapmak zorunda olmadığını hissetmeyi 24 saatin 3 dakikasında olsun istiyorum. Yapmaktan değil, yorgunluğum. Yapmayı planlamaktan, yapmak gerekliliğini her daim algılamaktan, yapmadıklarım için kendimi hor görmekten,hırpalamaktan...<br />Oysa belki basittir hayat...Bıraktıkça kendini, götürür belki...<br />Bir inanabilsem...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8310814988560076303?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-68952787050733141222010-11-16T16:05:00.000-08:002010-11-16T16:18:12.472-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TOMfBRsFhWI/AAAAAAAAAQw/b6NLoRxWCKA/s1600/P1110823.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540306073384486242" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TOMfBRsFhWI/AAAAAAAAAQw/b6NLoRxWCKA/s400/P1110823.JPG" /></a><br /><div>Tutkularından vazgeçmeye çalışmak...Şimdilerde yavaş yavaş aklıma yer eden...</div><br /><div>Hayatta tutunduğum ne varsa, tutku ile istediğim her ne ise...</div><br /><div>Düşüncesinde tutuklu kaldığım, bırakamadığım için tutmaktan yorulduğum herşey...</div><br /><div>Beni tutsak bırakan, zihnime tutkalle yapışmış, kazınamayacak gibi duran onca şey...</div><br /><div>"Bırakmak" ne güzel kelime... "tutmak"tan daha güç bazan. </div><br /><div>Bırakmamakta tutturmaktan hep. Bırakamamak tutkunu olduklarının sana bir oyunu.</div><br /><div>"Elim sende" gibi... Sendeyse ebesin. sendeyse tutuklusun. Ta ki bir başkasını tutana değin.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6895278705073314122?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-60212800389447693682010-08-31T15:34:00.000-07:002010-11-10T11:38:36.792-08:00<p align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TH2FtkIXQnI/AAAAAAAAAQo/G5NVTe8fCe0/s1600/P1090522.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511708536810717810" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TH2FtkIXQnI/AAAAAAAAAQo/G5NVTe8fCe0/s400/P1090522.JPG" /></a> <p align="left">Herşeyiyle burda, benle gözükmesine rağmen</p><p align="left"><span style="font-size:+0;"></span>Birşey vardı arada</p><p align="left">Aslında her an herşeyini alıp gidebileceği...</p><p>Bir şey....</p><p>Hem kendi hem değil...</p><p>Kendiyle benim aramda...<br />Kendiyle herkes arasında...</p><p>Hani çok çok yakınsınızdır gökkuşağına..</p><p>Hatta avucunuzda başlıyor gibi yakın...</p><p align="left">Bir bakarsınız diğer ucu da yanı başınızda...</p><p align="left">Dokunacak gibisiniz...</p><p align="left">Uzanırsınız.<br />Arada bişey vardır.</p><p align="left">Bazan bir uçurum.</p><p align="left">Sizi şaşırtan.<br />İşte öyle...<br />Senle yakınlığımız...</p><p>Sen olanca renginle görkemli</p><p>Ben olanca çocukluğumla seni yakalamaya hevesli...</p><p>Deli divane, koşarken nefes nefese</p><p>Yakın sanıp uzanamadıkça</p><p>Uzaklar kat kat arttıkça</p><p>Yoruluyorum.</p><p>Anlıyorum bakındıkça</p><p>Haykırdıkça içim</p><p>Susuyorum.</p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6021280038944769368?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-88741165361905960532010-06-20T16:42:00.000-07:002010-06-20T17:23:35.195-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TB6q-WJJ7PI/AAAAAAAAAQY/mma8mOK8p1o/s1600/The_Catch_by_Kamaro.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; DISPLAY: block; HEIGHT: 120px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485009384256433394" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/TB6q-WJJ7PI/AAAAAAAAAQY/mma8mOK8p1o/s400/The_Catch_by_Kamaro.jpg" /></a><br /><div></div><br />Bana olan güvenin gözlerimi yaşarttı..Öyle bir bulandı ki gözlerim, seni artık görebileceğimi sanmıyorum.<br />Anlıyorum ki olmadığım her ortam yanlış anlamalara gebe...peki o zaman ben nasıl sevdiklerime arkamı dönüp gidebilirim?<br />Bu kadar mı zor güvenmek birilerine? İnanmak senin hakkında kötü söz söylemeyeceğine? incitmekten gözü gibi sakınacağına?<br />Bu kadar mı zor inanmak seni sevdiğine ve ona güvenebileceğine..............?<br />Zor mu gerçekten?<br />Anlıyorum ki, belli ki zor.<br />Trapezciler geldi aklıma. Ama iplerin üzerinde henüz yeni yeni adımlayan, kendini bırakmakta ve güvenmekte zorlanan, endişe ettiği için hep düşen, herşeyi kontrol etmeye çalışırken kendini yerde bulan, bırakamadığı için diğerini de tutamayan...<br /><br />Bırakmak ipleri ve nasıl olsa o tutar ellerimi demek...<br />Düşmeme izin vermez demek...<br />İnanmak...<br />Cesaret ister.<br /><br />En çok da inanmak koca bir yürek ister.<br />Ancak öyle gökyüzünde dans edebilirsin...<br /><br />Ya da aşağıda izleyenlerden olursun.<br />Aşağıda yanındakine dahi güvenemeyen ama kendini güvende hissedenlerden.<br />Herşeyi pamuk ipliğine bağlı ama sanki de ayağı yere basanlardan.<br /><br />Ben değişmem; atladığımda beni tutacak bileği aşağıda yere basanların halatlarına.<br /><br /><br />Sen bilirsin. Atlarsan tutarım. İzlersen iplerde salınırım.<br />Aşağı gel, dersen gelemem çünkü inanırım. güvenirim. severim.<br />Pamuk ipliği ile de değil.<br />Yapamam.<br />Varsın ayaklarım yere basmasın.<br />Varsın sanki de ‘arkamı sağlama’ almayayım...<br />Ben böyleyim.<br /><br />Uzatırsan...inanırsan...<br />Tutarım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8874116536190596053?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-34745184360893841682010-06-19T07:00:00.000-07:002010-06-19T07:12:29.489-07:00Dokunmak istiyorum herkese bir parça...Ne yaparsam yapayım..nerde olursam olayım...<br /><br />Yüreğimden birinin yüreğine kocaman bir kucak gitsin, sarsın, sarmalasın...<br /><br />İster bu romanla olsun, ister dinlemekle, ister anlaşıldığını hissettirmekle, ister bir filmle, ister bir toprak kapla, ister bir fotoğraf, ister bir gülüş, ister bir bakışla...<br /><br />Dokunmak istiyorum herkesin içinde bir yerlere... Belki daha evvel onun bile farketmediği...<br /><br />Dokunmak istiyorum. Anladım.<br /><br />Ancak öyle hissedilir; sıcaklık duygusu... güven...yaşamın anlamı....<br /><br />İçimden içine geçerse birşeyler...<br />Değdiğim yer ancak öyle ısınır..<br />Ancak ben öyle ısınırım....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3474518436089384168?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-50948239069166073012010-05-15T15:54:00.000-07:002010-05-19T08:12:47.630-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S-8oQUg7QDI/AAAAAAAAAQQ/wEroW2gdM30/s1600/P1080764y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471636333128269874" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S-8oQUg7QDI/AAAAAAAAAQQ/wEroW2gdM30/s400/P1080764y.jpg" /></a> Az kaldı....çok az...başlamaya...bitirmeye....<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5094823906916607301?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-22309985221229239452010-05-07T01:13:00.000-07:002010-05-07T01:13:03.873-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/EvC-fTHiLtE&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/EvC-fTHiLtE&amp;hl=en_US&amp;fs=1" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-2230998522122923945?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-41191048893182918002010-05-05T05:56:00.000-07:002010-05-05T06:07:16.362-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S-FrdiA4LPI/AAAAAAAAAQI/U6Iz9sPYxnE/s1600/n617287093_1022198_9309.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467769577695358194" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S-FrdiA4LPI/AAAAAAAAAQI/U6Iz9sPYxnE/s400/n617287093_1022198_9309.jpg" /></a> İçim bir hoşşş, dudaklarımda aynı tebessüm ah ne hoşşş.....<br /><br />Mırıldanırken Ayşegül Aldinç'in bu şarkısını...anlaşılacağı üzere keyfim yerinde.<br /> TEZ BİTTİ!!!!! SInavdı sunumdu yemişim... TEZ BİTTİ!!!!<br />116 kg hafifledim sanki:)<br />LAY LAY LAY LAY......<br />Çok da güzel oldu.<br />Teşekkürler..<br />Teşekkürler.<br />Teşekkürler.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4119104889318291800?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-71366697756768914452010-04-26T00:16:00.000-07:002010-04-26T01:58:04.816-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S9U-HguA9ZI/AAAAAAAAAQA/nOSQ39nhAxI/s1600/P10007791.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5464342021646906770" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S9U-HguA9ZI/AAAAAAAAAQA/nOSQ39nhAxI/s400/P10007791.JPG" /></a> Hani bir test vardı; psikolojik bir test: <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Milgram_deneyi">http://tr.wikipedia.org/wiki/Milgram_deneyi</a> Bu testte nasıl sıradan bir insanın belli koşullar altında sadistik dürtüleri açığa çıkar, vicdan (ya da yargılama yeteneği-"superego"-prefrontal korteks) başka birine bırakılınca geriye ne kalır, otoriteye itaat nereye kadar iliklerimize işlemiştir sorularının cevaben. <br />Siirt'te olanlar.... <br />................. <br />Gündelik yaşamda ufak ufak kanımıza zekredilen, basınla normalleştirilen, bencilleştirilen zavallılarız biz. <br />ya alış veriş et ya öl, <br />ya beynine nakşedilen güzellik standartlarına uy ya da mutsuzluğa, yalnızlığa, tüm olumsuz yaftalara hazır ol, ya susuzluğunu dinle, isteklerini dinle, hep kendini hep kendini dinle, ihtiyaç sandıklarını, ihtiyacınmış gibi hissettirilenleri hisset ya da bu dünyada barınama, dışlan, <br />ya dergilerin, reklamların, dizilerin sana tembihlediği gibi yaşa, öyle yaşayabilmek için yırtın; ya da sadece yırtın. <br />Tüm bunlarla kafan öyle meşgul olsun ki, gözlerin, algın kendine hep dönük olsun ki; görme hiç bişeyi! Bunlar dışında hiç bir şeyi... <br />Ötekileştir hemen..Yabancılaştır kendinden...uzaklaştır aman hiç değmesin aurana. Sen kendinin, hazlarının peşinden koşmalısın. Yorulmaya, üzülmeye, çalışmaya, HAYIR! demeye, herkesi karşına esas olanı arkana almaya alışık değilsin. <br />UTANIYORUM. <br />ULAK filmi hep gözlerimin önünde... Kötülüğe sessiz kalan da yapan kadar suçludur! Yapan kadar suçludur! Yapan kadar suçludur! YAPAN KADAR SUÇLUDUR! <br />Sonra kızların babası geliyor aklıma...Bir toplumdan adalet duygusu çekip alınırsa, bebekken en ilk verilmeye çalışılan en ilk bebeğin hayata tutunmasını sağlayan TEMEL GÜVEN- GÜVENSİZLİK duygusu elinden alınırsa...Geriye ne kalır? Sırf bu duygu gitmesin diye hapishaneler yok mu? Kötülüğü yapan bişey hissemez yapılan bişey hissedemez hale geldikten sonra geriye ne kalır? <br />KOCA BİR DÜRTÜ... <br />Hem de yıkıcı cinsinden. Dönüp geriye bile baktırmayan, hatta buna kendine hak gören cinsinden. <br />DOGVİLLE filmindeki gibi... <br /> <br />"Kasabanın erkekleri, cinsel ihtiyaçları</i> <br /><i>için geceleri Grace'e gidiyordu.</i> <br /><i>Böyle bir olayın yaşandığı her sefer,</i> <br /><i>çocuklar çanı çalıyordu.</i> <br /><i>Ayaklarına zincir takıldığından beri</i> <br /><i>her şey çok kolaylaşmıştı.</i> <br /><i>Yataktaki tacizler</i> <br /><i>saklanmıyordu artık.</i> <br /><i>Buna gerçek cinsel</i> <br /><i>ilişki denemezdi ki.</i> <br /> <br /><kasabanın> <br /><i>Köylüler ineklerine tecavüz edince</i> <br /><i>yaşanan türden bir utançtı bu.</i> <br /><em>Her yanım Dogville, her yanım cehennem, her yanım hüzün bugün. </em> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7136669775676891445?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-78804790176471904762010-04-21T04:29:00.000-07:002010-04-21T05:03:26.244-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S87jpiQXKxI/AAAAAAAAAP4/mJmAuiKy75s/s1600/P1020771.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462553700756564754" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S87jpiQXKxI/AAAAAAAAAP4/mJmAuiKy75s/s400/P1020771.JPG" /></a>Bir insanın kendine hediye edebileceği en büyük şeyin arkadaş olduğunu okumuştum bir zaman bir yerde. Bugün çocuksu bir sevinçle kocaman kocaman hediyelerim olduğunu hissettim hayatımdayeniden, bu cümleyi hatırlayarak. Çok teşekkür ettim. Şükrettim; benim hayat senaryomu yazana...karşılaştığı için yollarımız. Pekiştiği için dostluklarımız....Hayatımda varlar diye...<br />Dua ettim sonra...Hep olsunlar N'olur diye...Çok sevdim çünkü ben... Bu şehirden, her zaman güzel havasından, işimden, evimden, bahçemden, dondurmasından, kordonundan, denizinden, kalamarından, papatyalarından hatta bazan kendimden:) daha çok sanırım.<br />Tüm bunlardan ayrılmama az kala...<br />İÇİMİ EN ÇOK ACITAN; onlarsız geçebilecek günleri düşünmek!<br />Offff....Anlıyorum şimdi bağlanmakta zorluk çeken, o yüzden hep uzak kalan, yalnız yaşayan insanları. Bu acı gerçekten çok zor. Bir kez gönülden bağlandın mı çok çok çok çok çok çok zor. ..........<br />...................................................................................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7880479017647190476?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-77850554506976815562010-04-18T10:29:00.000-07:002010-04-18T10:41:38.690-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8tCauSyGYI/AAAAAAAAAPw/2NCv4e0Fgkc/s1600/P1040210.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461531999987702146" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8tCauSyGYI/AAAAAAAAAPw/2NCv4e0Fgkc/s400/P1040210.JPG" /></a><br /><div>Helezonlar çiziyor gözlerim artık..Başım dönüyor..Midem bulanıyor...Sanırım bilgisayardan gebe kaldım...:)</div><div>Bak bak ekrana nereye kadar...Sanırım bir tez doğuruyorum. Tüm gün boyunca ıkındım, sıkıldım, pencerenin ardından güzel havanın, arkadaşları ile eğlenmenin keyfini çıkaran komşulara baktım; bulantım daha da arttı. Başım patlayacak gibi..doluluk hissediyorum, ağrılı hem de..:) Sanırım beynimden çıkartcak ilk uzvunu tezcan..Bak isim de koydum şimdi bir güzel.Oğlum TEZCAN..:) </div><div>Başım çok ağrıyo....Alnımın ortası 2 cm açıldı sanki...aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7785055450697681556?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-7620825182661160292010-04-15T23:51:00.000-07:002010-04-15T23:59:59.989-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8gJHs9XPAI/AAAAAAAAAPo/phZW0wgtbXo/s1600/P1020069.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460624576118995970" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8gJHs9XPAI/AAAAAAAAAPo/phZW0wgtbXo/s400/P1020069.JPG" /></a><br /><div>Eğer yalnızsan...Ne yaparsın? Hayatta önceye neyi koyarsın? Hangi zevklerden tutunursun yaşama? </div><div>Üretmek? Diğerlerini mutlu etmek? İşinde iyi olmak? İçindeki potansiyeli ortaya çıkarmak? Seyahat etmek?Arkadaşlıklar? Aile? </div><div>Eğer gerçekten yalnızSan? Ruhunu görecek birileri mi ararsın pervasızca? Ya da başka biri; dönüştürecek siyah beyazdan gökkuşağına? Çocuk mu yaparsın yoldaş olacak, muhtaç olduğu için seni bırakmayacak? Bu haksızlık değil mi ona? </div><div>Yok ben mızıkçılık yapıyorum o zaman....</div><div>Oynamıyorum.</div><div>Koca evde üşüyerek geçmesini mi beklesem ömrümün?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-762082518266116029?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-29471207023197190752010-04-15T23:29:00.000-07:002010-04-15T23:37:04.586-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8gEjMH9wmI/AAAAAAAAAPg/Hx978fiYuAo/s1600/P1020317.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460619550783292002" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8gEjMH9wmI/AAAAAAAAAPg/Hx978fiYuAo/s400/P1020317.JPG" /></a><br /><div>Gün boyunca sıcak bir gün gibiyken,</div><div>Eve girince neden hazan olur.</div><div>Neden yağmur yağar içime?</div><div>Buz tutar bedenim</div><div>Üşür ayaz kar soğukları gibi...</div><div>Evin üzerinde yıldırımlar mı çakar</div><div>Gök mü gürler...?</div><div>Evden, evin içindekilerden, herşeyden</div><div>kaçışım bundan mı?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-2947120702319719075?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-77282225852080494362010-04-15T01:28:00.000-07:002010-04-15T01:34:33.627-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8bOand9ruI/AAAAAAAAAPY/5TIe_J-nVhQ/s1600/P1050010.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460278554899885794" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8bOand9ruI/AAAAAAAAAPY/5TIe_J-nVhQ/s400/P1050010.JPG" /></a><br /><div>Hani acı dilini, dudağını kabarttığında bi daha asla der; ardından ikinci bibere gözün takılır ya...</div><div>İşte öyle bir keyif almaya başladım...</div><div>Ağzım yanıyor cayır cayır...Ama içimde salınan her neyse "daha daha" der gibi...</div><div>Bitmesin istiyorum.</div><div>Bir yandan da bitsin bu acı...</div><div>Ancak tatlıyla buluşursa damağım, sona erer sanırım bu döngü...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7728222585208049436?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-33003750665510719072010-04-14T01:51:00.000-07:002010-04-14T02:00:09.928-07:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8WCQIg0REI/AAAAAAAAAPQ/y8ndItwDCAw/s1600/n617287093_1021851_1560.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459913336931238978" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S8WCQIg0REI/AAAAAAAAAPQ/y8ndItwDCAw/s400/n617287093_1021851_1560.jpg" /></a> BAHAR GELİYOR! </div><div align="center">Sen de gelsen...</div><div align="center">Tüm çiçekler birden açsa...</div><div align="center">tüm kokular birbirine karışsa...</div><div align="center">Başım dönse, havadan, mutluluktan, senden...</div><div align="center">Bahar geliyor...</div><div align="center">Sen de gelsen...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3300375066551071907?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-37345178368811142642010-03-30T10:15:00.000-07:002010-04-03T02:00:24.515-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S7Ix9W1vdBI/AAAAAAAAAOw/6ctjymQ8Xks/s1600/n617287093_1022192_7345.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454477028871861266" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S7Ix9W1vdBI/AAAAAAAAAOw/6ctjymQ8Xks/s400/n617287093_1022192_7345.jpg" /></a><br /><br />Gideriz değil mi?<br />Uzanırız kumsallara...<br />Arkasında kıvrımlı dağ yolları, önünde varmış olduğu dingin deniz gibi...<br /><br />Ilık ılık girer güneş içimize, usul usul yayar sıcaklığını bedenimize, her bir kum tanesi sarar bizi ince ince .değil mi?<br />Elimizde keyifli bir roman, arada yüzümüzü yalayan hafif bir meltem...<br /><br />Saatlerce film izleriz.Tüm kaçırdıklarımızı...hepsini...<br />Yarım kalmış ne varsa, tamamlarız.<br /><br />Günlerce çamura bulanırız mesala....bir sürü seramik yaparız. Koca koca çanaklar, küpler...<br />Haftanın en az üç günü spor yapabiliriz mesala. Bisiklet sürebiliriz. Çarşı, pazar gezebiliriz. Gidebiliriz buralardan. İstanbul bekler bizi mesala tüm haşmetiyle. Arkadaşlar bekler.<br />Fotoğraflarımı düzenleyebilirim. Bastırabilirim. ÇOğaltabilirim.<br />Başlayabilirim yazmaya, Birikmiş dergilerimi bir çırpıda okumaya, Notlar almaya. Yurt dışına giderim belki. Fotoğraf makinemle. Ne yapmak istediğime karar verebilirim belki de. Araştırırım. Yazarım. Bağlantı kurarım.Gider ve yaşarım öylece...<br />Farklı farklı tatlar, tarifler denerim, arkadaşları haftasonu kahvaltılara çağırır, partiler yaparım...<br />Öylece dururum belki. Beklerim.<br />Memlekete giderim. kardeşimin mezuniyetinde ailesi olarak orda olurum.<br />Bir hafta sonu ata binerim mesala.<br />Merak ettiğim herşey için vaktim olur...<br />Bitirmek istediğim kitaplar gözümün içine bakıyor...<br />bekleyin...az kaldı.<br />Az kaldı, yaşamaya başlayabilmeye.<br />Analiz şart sanırım.<br />Ölümlü dünya. zaman az. istek çok.<br />Az kaldı.<br />Az...<br />yaşamaya...<br />başlamaya...<br />yaşamaya başlamaya....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3734517836881114264?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-38041782051212976582010-03-27T15:29:00.000-07:002010-03-27T17:34:30.755-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S66Il8gf5CI/AAAAAAAAAOo/kED-qVKQAkg/s1600/P1050131.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453446384271221794" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S66Il8gf5CI/AAAAAAAAAOo/kED-qVKQAkg/s400/P1050131.JPG" /></a> İnsan yaşarken hayatı; şimdiyi; şimdi yaşadığı hayatı özler mi?<br />Garip özlüyorum.Biliyorum bu günler geçecek diye...Nasıl geçti hepsi bir bir...Bu da bitecek...Aynı yoğunluğunda kalmayacak en azından.<br />Bugünden zevk almak istiyorum.Yarını düşünmeden, düne hayıflanmadan.<br />Bugün güce ihtiyacım var.<br />Bugün geçmişten getirdiklerimi çerçevelemeye....<br />Bugün yaptıklarımı bozmamaya....<br />Bugün kendime destek olmaya....<br />Bugün....<br />Mutlu olmalı.<br />BUGÜN!<br />Yarına dair yapma artık plan...Tamam. Dur. Şükret.<br />Kızma artık kendine başka türlü olmadığı için.<br />Kim bilir belki hayal bile edemiyorsundur sonrayı; düşündüğümden daha güzel olacaktır belki de....<br /><br />Not:Evi su bastı. Termosifon bozuldu. Merkeze indim. "dişi" uçlu boru aldım. :) İngiliz anahtarı ile "meme" yapmış sızan boruyu değiştirdim. (Tesisatçıların aletleri ile olan ilişkisine şaşırıp kaldım: ha bir de kocaman boruya 4 YTL istemelerine...:)) Sabah saçma bir heyecanla daha uyanmadan, ısınmadan hareketleri dahi yapmadan, ağır bir hareket yapmaya kalkıştım. Sırtımda kas spazmı; boynumu döndüremiyorum. Tüm gün bakacağım yöne doğru vucudumu çevirmeye çalışmakla geçti. Tüm bu ağrılarla paso ıslak bezleri sıkmak, yerleri kurulamak da cabası!<br />Önümde bugün bir çizik bile atılmamış tezim. Kafamda karman çorman bir sürü düşünce.<br /><br />Gerçekten ölümcül bir korku bazen her yanımı sarıyor...Korkunun adı: YA BİR İZ BIRAKAMAZSAM? YA ÖYLECE ÖLÜR GİDERSEM?<br />Bu blog da bu kaygı ile açıldı belki...<br />OOOOffff...Pek bir karamsar buldum kendimi. Sanırım su basmasından...:) Sanırım biraz beynim de sulandı:) Bulandı:) Saat sabah 2:27 ...Sanırım biraz da geç oldu...:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3804178205121297658?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-85443340416668166782010-03-23T18:35:00.000-07:002010-03-23T18:47:09.748-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S6ltZDzDdDI/AAAAAAAAAOg/5C2yoXJKsWo/s1600-h/P1020193.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452009101192295474" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S6ltZDzDdDI/AAAAAAAAAOg/5C2yoXJKsWo/s400/P1020193.JPG" /></a><br /><div>Gitmek istiyorum.</div><div>En çok da şu an bulunduğum ruh halinden...:)</div><div>Bitsin istiyorum.</div><div>En çok da kaygılarım, herşeyden.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8544334041666816678?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-87328444472372007522010-03-23T17:56:00.000-07:002010-03-23T18:00:59.057-07:00<a href="http://csyasoo.blogspot.com/2010/02/avril-lavigne-alice-in-wonderland.html">Avril Lavigne - Alice in Wonderland Soundtrack</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8732844447237200752?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-42234858290389289762010-03-22T15:45:00.001-07:002010-03-22T15:50:13.063-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S6fz7S7tvxI/AAAAAAAAAOY/O20fBs7d6zs/s1600-h/P1020631.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451594073975406354" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S6fz7S7tvxI/AAAAAAAAAOY/O20fBs7d6zs/s400/P1020631.JPG" /></a><br /><div><br />Çocukluk Şarkısı<br /><br />Çocuk daha henüz çocukken kollarını sallayarak yürürdü.<br />Derenin ırmak olmasını isterdi, ırmağın sel,<br />bir su birikintisinin de deniz olmasını.<br /><br />Çocuk henüz çocukken çocuk olduğunu bilmezdi.<br />Herşey yaşam doluydu ve tüm yaşam birdi.<br />Çocuk henüz çocukken hiçbirşey hakkında fikri yoktu.<br />Alışkanlıkları yoktu<br />Bağdaş kurup otururdu, sonra koşmaya başlardı.<br />Saçının bir tutamı hiç yatmazdı<br />ve fotoğraf çektirirken poz vermezdi...<br /><br />Çocuk henüz çocukken şu sorulara sıra gelmişti.<br />Neden ben benim de sen değilim,<br />Neden buradayım da orda değilim.<br />Zaman ne zaman başladı ve uzay nerede bitiyor.<br />Güneşin altındaki yaşam sadece bir rüya mı?<br />Gördüklerim, duyduklarım, kokladıklarım sadece dünyadan önceki dünyanın bir görüntüsü mü?<br /><br />Gerçekten kötülük var mı?<br />Gerçekten kötü insanlar var mı?<br />Nasıl olur da ben olan ben olmadan önce var değildim ve nasıl olur da ben olan ben, bir zaman sonra ben olmayacağım...<br /><br />Çocuk daha henüz çocukken ıspanağı, bezelyeyi, sütlacı ve karnabaharı ağzında geveleyip dururdu,<br />ama şimdi hepsini yiyor, üstelik mecburiyetten değil.<br /><br />Çocuk henüz çocukken bir keresinde yabancı bir yatakta uyandı.<br />Şimdi tekrar tekrar uyanıyor.<br />Bütün insanlar güzel görünürdü, şimdi ise sadece bazıları.<br />Cenneti gözünün önüne getirebiliyordu, şimdi ise tahmin ediyor.<br />Hiçliği düşünmezdi, bugün ondan ürküyor.<br /><br />Çocuk henüz çocukken hevesle oyun oynardı,<br />şimdi ise ancak yaptığı işle heyecanlanıyor.<br />Çocuk daha henüz çocukken elma ve ekmek yemek yeterliydi.<br />Bu bugün de böyle.<br />Dutlar ellerini doldururdu, bugün ki gibi<br />Taze cevizler buruşuk bir tat bırakırdı ağzında, hala bırakıyor.<br /><br />Çocuk henüz çocukken bir dağın doruğuna vardığında biraz daha yükseğini arzululardı hep,<br />Büyük bir şehir gördüğünde daha büyüğünü isterdi, bugün de böyle bu.<br />Coşkuyla ağaçların dallarına tırmanırdı tepedeki kirazları toplamak için, bugün de böyle bu.<br />Kızarırdı yüzü yabancıların gözü üstündeyken, bugün de bu değişmedi.<br />Sabırsızca ilk düşen karı beklerdi,<br />bugün de yaptığı gibi.<br /><br />Çocuk daha henüz çocukken<br />zıpkın gibi bir çomak fırlattı ağaca<br />bugün hala titrer çomak o ağaçta.<br /><br />Peter Handke </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4223485829038928976?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-89334542132082562302010-03-18T09:32:00.000-07:002010-03-18T09:51:56.009-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S6JV7GRXpEI/AAAAAAAAAOQ/hOEl3T7dCik/s1600-h/P1050017.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450012972855829570" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S6JV7GRXpEI/AAAAAAAAAOQ/hOEl3T7dCik/s400/P1050017.JPG" /></a> Feci gülesim var. Katıla katıla...Karnım yarılırcasına. Hiçbirşeyi dert etmemecesine.<br /> Cam işciliğinde böyle bir yaklaşım çok ilginç gelmişti. Düşünün cam ustasısınız; bundan onlarca yapıyorsunuz...Sizce cam ustası erkek midir kadın mı? Canı acımış mıdır fazladan sallanan uzvu olanlardan? Nasıl bir yaratıcı ruh penis kesen kadın figürü çalışmak ister? Bu arada kadının memeleri niye bunca uzun ve ileriye doğru diktir? Makas neden bunca büyüktür? Adam niye sarışındır? kadın niye iki yandan bağlanan saçları ile çocuğa benzemektedir?<br />Yok yok kesin bunu yapan kadın. Küçük bir kızken taciz/ tecavüze uğramış, büyümüş murano adasında cam işciliği yaparken bir de bakmış camdan neler yapmakta. Don Juan Kazanova'dan çok acı çekmiş kadınların memleketi Venedik'e gelen turistler pek bir beğenmiş bu tasarımları. Kadınlar Venedik'ten hatıra diye alıvermiş arkadaşlarına. İyi gelmiş, gülümsetmiş yabancıları. Dünyanın neresinden olursan ol eğer senin de varsa bir yerlerinde "herhangi bir farklılığı sana güç diye dayatmışlara çektiğin ahın" iyi gelir, farklı gelir hatta resmi çekilesi gelir... Bu ille de cinsel taciz/tecavüz olması gerekmez. Her türlü "farklılığı bazıların göre gücü kötüye kullanım/ diğerlerine dayatma" aslında insanın içinde onun güç bildiğini elinden alma hatta kopartma; bu eserde nakşedildiği gibi kesme isteği duyurabilir. :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8933454213208256230?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-85021549168774018132010-03-07T01:55:00.000-08:002010-03-07T02:01:51.845-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S5N4-wuIzJI/AAAAAAAAAOI/BD62pW5M2U8/s1600-h/P1030171y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 321px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445829394046700690" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S5N4-wuIzJI/AAAAAAAAAOI/BD62pW5M2U8/s400/P1030171y.jpg" /></a><br /><div>Deniz kıyısında bir martıyla konuşurken görüyormuş dostlarım beni sürekli,<br />Bir kaptanım çünkü, kağıt gemilerden emekli<br /><br />Gülemedim ki hiç hasta yatağının başında<br />Haberi bu yüzden yoktur annemin sol yanağımdaki gamzeden<br /><br />Komidinin stündeki ilaçların sayıları arttıkça<br />Kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına seviniyorum<br />Ve bilmezdim<br />Annemin yaşantısındaki renkliliğin<br />Yalnızca raflara dizili kavanozların içindeki reçeller olduğunu<br /><br />Bilerek mi yanına almadın giderken<br />Başının yastıkta bıraktığı çukuru<br />Güveniyordum oysa ben sevgimize<br />Vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar<br /><br />Beni senin gibi bir de annem terketmişti<br />Ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur<br />Sıralanmış saksılar vardı limana bakan penceremizin önünde<br />Ve çiçekler arkasında ekmek kırıntıları serpen martı yüzlü bir anne<br /><br />Terasta toplanan kadınlar limandaki beyaz geminin ışıkları yanınca<br />Dedikodusunu yapmayı unuturlardı<br />Tam o saatte sokaktan geçen yazlık sinemadaki biletçi kızın<br />Annesinin dizlerinin dibinden hiç ayrılmayan uslu bir çocuk gibidir<br />Limandaki deniz<br />Ama sokağa çıkıp dalga olmak geçer yüreğinden<br /><br />Hiç bir bardakta dudak payı bırakmadınız bana<br />Bir kaşık sesini bile çok gördünüz şekersiz içerek çaylarınızı<br />İki çocuk rahatlıkla oturduğumuz kapının eşiğine<br />Kendi başıma zor sığıyorum bugün<br />Büyüdükçe insan yalnız mı kalıyor ne?<br /><br />Kabuğunu koparmadan ne bir elmayı soyabildim<br />Ne de iyileştirebildim bir yaramı<br />Ama karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna<br />Bendim çünkü bıçağı saplayan onun yurduna<br /><br />Büyüklerle ben yapamıyorum<br />Çocuklar da almıyor beni oyunlarına<br />Devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak sıkışmış bir çekmece gibiyim<br />Açılamıyorum sana<br /><br />Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen<br />Sen nasıl sevmezsin eşitliği<br />Yürürken düşen çoraplarınıaynı hizaya getirmek için<br />Annen değilmiydi önünde diz çöken<br /><br />Yol kenarlarındaki yağmur mazgallarını kumbara sanıp<br />Harçlığımı atardım<br />Bu yüzden en çok denizden alacaklıyım… </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Sunay Akın'ı çok sevdim...çok...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8502154916877401813?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-85575867841381735062010-03-05T03:54:00.000-08:002010-03-07T01:38:33.022-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S5DxbpmTt2I/AAAAAAAAAOA/lmjzv4CcazE/s1600-h/P1030184y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 154px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445117406816221026" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S5DxbpmTt2I/AAAAAAAAAOA/lmjzv4CcazE/s400/P1030184y.jpg" /></a><br /><br /><br /><div>Nasıl başedilir güçlüyle? Nasıl üstesinden gelinir kötü niyetlinin? Kafaya konduysa canını acıtmak; ne yapsan boş mudur? Başka şeyler yapmalı. Ezelvari birşeyler.....</div><br /><br /><div>1.Önce düşmanı tanımalı</div><div>2.Onun hassas noktaları belirlenmeli. Yok yok...banane...Düşünme...Odaklan.</div><br /><br /><div>Şu anda harcanabilir herhangi birisiyim Onun için. Saf bir yeni yetme. Bizzat onların ağzından söylemek gerekirse "Sen senin eğitimin için mi orda olduğumuzu mu düşünüyorsun? Onca kurtun içinde safiyane kuzu gibi konuşuyor bu da..." </div><br /><br /><div>Söze hacet var mı bilinmez. Kötü kötülüğünü ifşada sakınca görmez. Çünkü sen NE YAPABİLİRSİN Kİ? "Hazırlan. Senin için çok zor olacak!" der ve başka birinin yüreğine korkular salabilmenin afyonvari keyfini sürer. </div><br /><br /><div>Kaçınılmaz olan olacak sadece bana bunun için önceden endişe duymak mı kalacaktır. Ya da olduktan sonra tecavüze uğramışların hissettiği benim olmayan ama üzerime yapışan utanç mı? </div><br /><br /><div>İMDAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAT!!!</div><br /><br /><div>İmdaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaat!</div><br /><br /><div>İMDAT!</div><br /><br /><div>imdat!</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>SABIR. Ne zor kelime. </div><div></div><div>Aslında zor olan onlarla değil. Kendimle! Onlar önemsiz. Zavallı...Basit..Ruhlarını kötüye satmışlar besbelli..</div><div></div><div>Bu benim için büyük bir sınav! Çünkü sabretmem, zorluklara katlanmam, çaba göstermem gerekiyor. Layk olmam gerekiyor! Dosdoğru olmalıyım...Kötülüğü iyilikle defetmeye çalışmalıyım. Onlarınkine benzememeli, eğilmemeli, hep daha güçlü olduğumu hatırlamalıyım. Güvenmeliyim. Benim sınavım onlarla değil. Onlar büyük değil. Onlar hep aynı. Asıl olan ben ne yapacağım?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8557586784138173506?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-65806390716566306302010-02-21T01:46:00.000-08:002010-02-21T02:21:19.586-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S4EBRfqoaBI/AAAAAAAAAN4/6jaC9wPKBEM/s1600-h/FILM-Y~1.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 277px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440631224909981714" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S4EBRfqoaBI/AAAAAAAAAN4/6jaC9wPKBEM/s400/FILM-Y~1.JPG" /></a><br /><div>Dün gece izledik...Sonunda yine dayanamadım, ağladım. Karman çorman hayatta ne kadar sade ne kadar nahif, hoş, incelikli yaşamlar olabileceğinin kanıtı gibiydi...Doğrular her zaman doğrudur..Sözler her zaman söz...Sevgi her zaman önde.İyilik her zaman kazanır. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6580639071656630630?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-70893595086848252952010-02-14T02:19:00.000-08:002010-02-14T02:42:58.448-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S3fQpmGUnFI/AAAAAAAAANw/6vfHhKwRaAw/s1600-h/P1030371y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438044488093441106" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S3fQpmGUnFI/AAAAAAAAANw/6vfHhKwRaAw/s400/P1030371y.jpg" /></a><br /><div>Bir insan bu kadar "az" mı gözükür,</div><div>Herkese sunduğu onca "çokluğa" rağmen.</div><br /><div></div><div>Bakışında saklı muzip bir çocuk edasıyla</div><div>Nasıl böyle bilge sözler söylenir?</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>Kendiyle çokça dalga geçip nasıl bunca az gücenilir?</div><div>Koca bir yürek nasıl sığar bir yumrukluk kalbine?</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>Nasıl sezilir azdan çok?</div><div>Daha da ötesi nasıl "az" söylenir buca "çok"?</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>Yalın içtenliği ile kendisidir aslında.</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>Azdır ama daha çoktur babam.</div><div>Hayattaki bunca çokluk arasında</div><div>Azlığı ile daha çoktur.</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>Umarım ben de damıtabilirim.</div><div>Budananbilirim, güçlenebilirim.</div><div>Özütebilirim, azaltabilirim çoğalarak.</div><div>Uarım senin gibi olabilirim...</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>En "az" en "çok" duygularla....Babama....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7089359508684825295?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-43506464900385317372010-01-24T03:06:00.000-08:002010-01-24T05:36:44.547-08:00Ne çok film seyrettim. Anlaşılacağı üzere yine kaçışlardayım. Kendimden, sorumluluklardan, hayattan. Ne yapmak istiyor ne istemiyor kestiremiyorum bile. Hayat fazlasıyla belirsiz bir hal almaya başladı. Bir yıl sonra beni bambaşka bir hayat bekliyor olabilir. Düşleyemiyorum bile. Tahminler yürütmekten vazgeçtim. Sadece keyif aldığım şeyleri yapmak, olabilirse günü kurtarmak peşindeyim. Çok tembelim. Yorulmuş gibi. Yeniden başlamaya güç toplar gibi. Acayip alışveriş yapıyorum. İndirimlerle daha da körüklendi bu durum. Eskiden hiç almadığım etekler, çizmeler alıyorum. Gülmek hep gülmek, geyik yapmak, arkadaşlarla farklı yerlere gitmek, eğlenmek istiyorum. Acayip dans edesim var. Saatlerce...Uyumak istemiyorum, hayat geçiyor gibi geliyor; bir yandan uykum var ve yorgunum. İşlere başlamak öyle zor geliyor ki...Okumak tutkumdu; şimdilerde sadece izliyorum. Okuyabilecek kadar es veremiyorum. Kafam karışık. Bişey eksik tanımlayamıyorum.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wt6HslByI/AAAAAAAAANg/fuTVwkqlrtI/s1600-h/Vicky-Cristina-Barcelona-Album-Photo-Lo.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430265727223662370" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wt6HslByI/AAAAAAAAANg/fuTVwkqlrtI/s400/Vicky-Cristina-Barcelona-Album-Photo-Lo.jpg" /></a> Bu filmle başladı karışıklığım. Woody Allan'ın karışıklığının karıştırması ile. Keyifli bir film.Hiç bitsin istenmeyen. Hiçbir tabu yok- yok yok. Hiç bir şeyin yasak olmadığı, yasak elmanın yasak bile olduğu aklına gelmeyen adem karakteri (Juan Antonio Gonzale) ve etrafındaki huriler üzerine. Tüm tatlar tadıldığında, herşey denendiğinde, hayatın kısa,sıkıcı ve acıyla dolu olduğu, eğlenmek gerektiği düstur edinildiğinde dahi "aranan o şeye" ulaşılamayacağını anlatan bir film. Bunu en güzel filmin Maria Elena-Christina-Juan Antonio piknik sahnesinde Juan Antonio'nun yoğun psikosomatik kasılmaları ve ağrılarına Maria Elena'nın yorumu anlatıyor: "Sallamıyor gibi yapar; hayat kısaymış da bilmem ne...ama korkularını içine atar" diye....<br />Hırsla uzandığım elmalar geçti aklımdan...Halen peşisıra koştuklarım...Sonra Şems'i hatırladım. Rumi'nin Şems'ini...Gözünden sakındığı kitaplarını sayfa sayfa koparıp havuza atarken nasıl hissetmiş; Mevlananın içinde kamış gizli elmayı..Nasıl sayfaları koparttıysa öyle sökmüş son elmacıkları da onun yüreğinden ki; geriye "has" olan, "öz" olan kalsın.<br />Siz hangi elma peşindesiniz?<br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wquoBUR3I/AAAAAAAAANY/PVE6YPovGfE/s1600-h/8173FB10F4B9EC83AAE14955A0AB8C.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430262231207266162" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wquoBUR3I/AAAAAAAAANY/PVE6YPovGfE/s400/8173FB10F4B9EC83AAE14955A0AB8C.jpg" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqlGwqgLI/AAAAAAAAANQ/J4AywFAJMmc/s1600-h/soul_kitchen_ver2_xlg.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 281px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430262067660226738" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqlGwqgLI/AAAAAAAAANQ/J4AywFAJMmc/s400/soul_kitchen_ver2_xlg.jpg" /></a> Diğer izlediğim filmdi; "Soul Kitchen" ya da türkçe uyarlaması ile "aşka ruhunu kat". Fatih Akın- mutfak ve ruh kelimeleri yanyana geldiği için mi bilinmez büyük beklentilerle girdik, sinema salonuna. Komedi demişti bir söyleşisinde ama ben "Zinos"'a daima üzülürken buldum kendimi. Hiç gülmedim; Zinos'a gülenlere de pek bir içerledim. Aşkına gitmek adına sevdiği herşeyden vazgeçen, iyi niyetini hep kendiyle götüren bu adam "komik" değil "içten"di sadece. "İyi"ydi sadece....<br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqaWwE4HI/AAAAAAAAANI/3uGD-jsKzFQ/s1600-h/juliajulie.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 270px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430261882974167154" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqaWwE4HI/AAAAAAAAANI/3uGD-jsKzFQ/s400/juliajulie.jpg" /></a> Julia&amp;Julie filmini gecenin bir yarısı uyku tutmayınca izledim. Bir blogla hayatı değişen, yemek yapmakla hayata tutunan, bir müddet sonra blog ve kitap yazmanın, yeni tarifler denemenin hayati önem kazandığı gerçek hikayelerden nahif bir uyarlama. Sevdim. Sonlarına doğru gözlerim doldu.<br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqS1A0BNI/AAAAAAAAANA/k2LYSAT9UUg/s1600-h/slumdog%2520millionaire.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 270px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430261753658475730" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqS1A0BNI/AAAAAAAAANA/k2LYSAT9UUg/s400/slumdog%2520millionaire.jpg" /></a> Nasıl güzel bir filmdir bu! Görüntü/ kurgu/ oyuncular/ çocuklar muhteşemdi. Yıllar geçse de unutulmayacaklar listesinde...<br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqFgfPyzI/AAAAAAAAAM4/3NXSHBY7sNg/s1600-h/The-Duchess-Movie-Poster.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 271px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430261524810681138" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S1wqFgfPyzI/AAAAAAAAAM4/3NXSHBY7sNg/s400/The-Duchess-Movie-Poster.jpg" /></a><br />İster Londra'da ister Hakkari Şemdinli'de ol, ister düşes ister ağa karısı ol, ister kabarık tuvaletler, tüylü şapkaların olsun ister şalvar ve yemenilerin; kadınsan iki görevin var (uçkurun dünyadaki tek nimet olduğunu sanan teba için): filmde dükün de söylediği gibi; biri sadakat diğeri erkek çocuk doğurmaktır.</div><div>Tarihler, insanlar, nesiller, ırklar, milletler, diller, dinler farklı olsa da insanın halleri, duyguları, dürtüleri, düşünceleri, verdiği tepkiler bunca aynı mıdır nihayetinde? Sanırım bu yüzden filmler var :) </div><div>Aynılığımızı defalarca göstermek için kendimize. </div><div>Ben kendimden kaçmak için izlemiyor muydum bunları yahu... :)</div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4350646490038531737?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-86161316244330084052010-01-10T11:48:00.000-08:002010-01-10T12:42:53.032-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S0ovdC7grBI/AAAAAAAAAMQ/BqpPhM56mso/s1600-h/P1030184y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 154px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425200877170371602" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S0ovdC7grBI/AAAAAAAAAMQ/BqpPhM56mso/s400/P1030184y.jpg" /></a> Boylu boyunca uzanasım geliyor...Taş gibi bırakasım kendimi. Kaya gibi kımıldamadan tutunasım toprağa. Hayattaki siyah ve beyazın içinde; öylece yatıvermek...Kontrastların silikleştiği kızıl güneşin aydınlığında...Öylece....Nasılsa öyle...Direnmeden...Bırakıvermek...Herşeyi...SIkı sıkı tuttuğun ne varsa...Avuçlarından usulca dökmek...Hafiflemek. Düşünüyorum da zor. Hem de çok zor...<br /><br />YÜK<br />Bir öykü var, sakladığın,<br />Bir öykü var, ardında duran,<br />Bırak onu, uyansın.<br /><br />Şimdi sen bir anı düğümü önünde<br />Duvarcana uzanıp duran,<br />Taşlaşmış yükünle uyuyansın.<br /> Ö.ASAF<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8616131624433008405?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-78604168817872883222010-01-05T05:34:00.000-08:002010-01-05T05:44:44.547-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S0NAny_gSrI/AAAAAAAAAMI/eDzUnPcSMBc/s1600-h/P1050633.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423249428731415218" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/S0NAny_gSrI/AAAAAAAAAMI/eDzUnPcSMBc/s400/P1050633.JPG" /></a><br /><div>Önümde koca bir orman var; nerden başlasam, nasıl dalsam koruya? Kütük gibi önümde duruyor işler; ince ince işlenmek için. Bugün bir başlangıç yapayım dedim; altında kaldım:). Bacaklarımın geri adım atası var, yüreğimin işi bitiresi. Koca bir gayret, sıkı kaslar ve yorulmak bilmez günler beni beklemekte. Tüm bunların içinde ben, matkapı eline aldığında ağırlığından arkaya devrilen çizgi film kahramanı gibiyim, "imdat! imdat!" diye bağıran:). Biter mi gerçekten? Geçer mi bu zor günler? Yorulduğumu hissetmeye vakit yok sanki. Yeni yıl pek bir hararetli girdi....Güzel günler yakın olsun...:) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7860416881787288322?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-32759808859382521372010-01-01T09:57:00.000-08:002010-01-01T10:44:41.633-08:00<div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"></div><div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"></div><div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"></div><div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sz43v7YsEVI/AAAAAAAAAMA/hNTPPvNUs_w/s1600-h/P1040030.JPG"><img border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sz43v7YsEVI/AAAAAAAAAMA/hNTPPvNUs_w/s400/P1040030.JPG" /></a> </div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both"><img style="BORDER-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; BORDER-TOP: 0px; BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-TOP: 0px; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial" border="0" alt="Posted by Picasa" align="middle" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" /></div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="justify"></div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">2009'da çok ağladım, üzüldüm, sevindim, güldüm, kavga ettim, bağırdım, içime kapandım, dışa döndüm, çok konuştum, hiç ses çıkarmadan günler geçirdim, yutkundum, sabrettim, hemen parlayıverdim,hayal kırıklarım oldu, bir de yeni hayalerim.</div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">Yogaya başladım, seramikler yaptım, torna döndü ben dolandım, karşımdaki konuştu ben dinledim, ben konuştum o anladı, ben onu anladım; söyledim, o beni anladı; sustu, ben sustum, o anladı. </div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">Birilerinin hayatlarına dokundum, güzelleşmesine, keyifleşmesine, zenginleşmesine katkı oldum. Olanlara şahit oldum. Güzelleştim, keyiflendim, zenginleştim. En çok içimi doldurmak, zenginleştirmekti hedefim; yaşadığım acı tatlı herşey tıka basa doldurdu. Adam etti beni. Halen toyluklarım devam etmekte. Hoşuma gitmeyen birçok şey gözüme çarpmakta kendimde. Sanırım bazan onlara o kadar takılıyorum ki bana bakanlara da yüzümdeki oklar hep orayı işaret ediyor. Onlar baktıkça ben daha çok utanıyor, sıkılıyor, bocalıyor, başa dönüyorum. Her tekrarımda yeniden içerliyorum.</div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">Bunlardan biri üretememek mesala. Kısır buluyorum kendimi. Hep yarıda kalmış onca şey var ki.... Bitiş cümlesini yazamıyorum, çerçeveleyip asamıyorum, emek emek işlediğim herşeye son düğümü atamıyorum. Bitirmedikçe başlayamıyor, başayamadıkça arada bir yerde asılı kalıyorum. Her defasında birçok söz verip sonrasında yapmıyorum. Kızıyorum, küsüyorum kendime. Bu da yetmiyor; başkalarına da bunu yaptırtıyorum bilmeden. </div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">2009'da siyah kuşaklar kadar kırmızı derin çizgiler de vardı hayatımda. Arkadaşlarımın desteğini, keyfini, neşesini, sıcaklığını başka hiçbir yılda olmadığı kadar fazla hissettim bu yıl. </div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">Ciddi bir kaç sorun dışında genel olarak sağlığım da, sevdiklerimin sağlığı da pek yerindeydi çok şükür. </div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">Vee 2009'da bloglandım! Koca bir aileydi benim için izlediklerim. Bazılarına hiç ses etmedim, belki bilmediler bile. Ama ben onları yakınım bellemiştim bir kere. Blogum benim kendimle, kendim gibilerle hatta benden çok farklı olup, kendimden bildiklerimle, içimde durupta bakmadıklarımla buluşmamdı. Üretim ve yazım tutukluğumu burda da görmem canımı sıkmış olsa da yapılan yorumlarla umuda kapılmamdı. Blogum benim "bilmediğim" ve beni "bilmeyenlerin" en bilindik yeri idi. Bunca bilinmeze karşı en bilindik hissedilen.</div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">Teşekkürler...</div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left">2010 aç kollarını sarılasım var! Bak yüzüme haykırasım var! Bende koca bir yürek, bakalım sende ne var? :) :) :)</div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both"></div><div style="TEXT-ALIGN: center; CLEAR: both" align="left"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3275980885938252137?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-22817554782823066572009-12-09T06:45:00.000-08:002009-12-09T07:07:24.056-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sx-62bmqJlI/AAAAAAAAALw/QGLQnqMJ3Y4/s1600-h/P1060656y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 346px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413250721408230994" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sx-62bmqJlI/AAAAAAAAALw/QGLQnqMJ3Y4/s400/P1060656y.jpg" /></a><br /><div>Aynen böyle hissediyorum bu aralar....</div><br /><div>Aynen böyle...</div><br /><div></div><div>Biraz küskün biraz mağrur...</div><br /><div>Biraz hırslı biraz yorgun...</div><br /><div>Diyorlar ki renkli tüylerim, sabah öten billur sesim var...</div><br /><div>Diyorlar ki gözünü uzaklara değil kendine yönelt...</div><br /><div>Neden o zaman şu kümese sığamayışım. Kendime hatta dünyaya sığamayışım neden?</div><div></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-2281755478282306657?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-77903650948327336162009-12-05T13:09:00.000-08:002009-12-27T07:16:26.060-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SxrN6irgtfI/AAAAAAAAALo/VRKhYBmtsmo/s1600-h/P1070178.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411864307864483314" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SxrN6irgtfI/AAAAAAAAALo/VRKhYBmtsmo/s400/P1070178.JPG" /></a> Geldim...<br />Uzaktım kendimden.<br /><br />Döndüm...<br />Kaybolmuştum birden.<br /><br />Buldum...<br />Neyi bilmeden.<br /><br />Geldim...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7790365094832733616?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-76025015551557829582009-11-30T15:26:00.000-08:002009-11-30T16:08:33.001-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SxRV8MUjmJI/AAAAAAAAALg/jsQ2NR8gM24/s1600/P1070064.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410043544966764690" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SxRV8MUjmJI/AAAAAAAAALg/jsQ2NR8gM24/s400/P1070064.JPG" /></a> Seni Özlüyorum...<br />Karşımdaki bahçeyi, güzelim toprak kokusunu, kitaplarımın cümlesini, bu keyfimi daha bitmeden, daha gitmeden özlüyorum. Bu şehri, içindeki insanları, sevdiklerimi...<br />Yarın güzel bir gün planlıyorum kendim için. Artık hayatı ertelememeye karar verdim. Hep önce "o" vardı... Artık önce "O" olacak...<br />Vazgeçtim.<br />Sizin olsun çok istedikleriniz...Gücünüz...Hırsınız...Güç sandıklarınız...Ben azalarak çoğalacağım, özüterek damıtacağım, budanarak güçleneceğim.<br />Vazgeçtim.<br />Geriye bir ben kaldı. Bir de hayallerim hala. Daha çok yollar, görülecek yerler, keşfedilecek tatlar, dokunulacak topraklar, izlenecek filmler, okunacak kitaplar, girilecek yürekler, aşık olunası ruhlar var...Aranacak bir aşk, bulunacak bir Şems var...<br />Seni özlüyorum...<br />Daha tanışmadık biliyorum. Daha ne sen ne ben buluşmadık...Belki varsın belki yok...Arıyorum tamamlanma arzusuyla..Arıyorum usulca...Bulursun sen beni nasılsa...Sessizce...<br />Seni özlüyorum.<br />İçimden bir ses 'daha tanışmadınız' diyor..Gönlümden geçen 'az kaldı' diyor. Bir tarafım 'O her yerde' bir tarafım 'bir yerde' diyor...Bekliyorum...<br />Seni özlüyorum.<br />Seni özlüyorum.<br />Seni özlüyorum.<br />Kimsin? nesin? Bilmiyorum.<br />Birgün karşıma çıkacaksın ya da yanıbaşımda olacaksın.<br />Anlayacağım.<br />İşte o andan sonra aynı olmayacak dünya.<br />O ana kadar sanırım bilmediğim "Seni" hep özlüyor olacağım.<br />Usul usul...İnce, derin kesiler gibi...<br />yavaş yavaş...için için kanar gibi..<br />tende hissedilen sıcaklık gibi...<br />her tarafa sızan lav gibi...<br />yana yana...<br />Seni Özlüyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7602501555155782958?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-89248221635385138062009-11-26T13:02:00.000-08:002009-11-26T14:43:22.342-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sw7umw_uYXI/AAAAAAAAALM/Q_fVkc8eRIg/s1600/P1060533.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408522552273166706" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sw7umw_uYXI/AAAAAAAAALM/Q_fVkc8eRIg/s400/P1060533.JPG" /></a> İçimde sürekli fısıldayan Özdemir Asaf dizeleri... Kulağımda eskilerden bir şarkı; Savage Garden ve "Truly, madly,deeply"...İçimde bir kelebek...pır pır...Ekrana bakan yüzümde bir gülümseme...<br /><br />ANMAK UNUTMAK<br />İki tür nokta var<br />Biri önüne ve ardına bakar,<br />Biri ardına bakmaz,<br />Ardını noktalar.<br /><br />Özdemir Asaf<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8924822163538513806?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-75185448266073965222009-11-22T03:09:00.000-08:002009-11-22T04:31:19.472-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SwkdtfZoBzI/AAAAAAAAALE/63Qkv7ISCus/s1600/P1020503.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406885494995289906" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SwkdtfZoBzI/AAAAAAAAALE/63Qkv7ISCus/s400/P1020503.JPG" /></a> İnsanlık tarihi boyunca ilkel dürtüler vardı. Şimdi de var. Hep olacak. Birileri birilerine saldıracak, güçlü zayıfın canını acıtacak, öfke, hiddet, haset, korku hep olacak.<br />Bu gibi durumlarda ördek olmak geliyor aklıma; sular yükseldiğinde yüzebilen, gerektiğinde uçabilen...<br />İnsanlardan esen bu fırtınalara sanki bir mevsim gereği, iklimsel bir durum gibi yaklaşabilen...<br />Bazıları vardır içinize ılık bir güneş gibi ısıtır...Bazıları vardır kavruk bir rüzgar gibi savuran... Hava durumuna göre giyinmeli. Hasta olmamalı. Önlemini almalı. Önüne bakmalı. Gideceğin yoldan vazgçmemeli.<br />Neydi yolum? Neydi amacım? Ben neden dışarı çıkacaktım? Hep sormalı kendime...<br />Gücünü, direncini artırıcı vitaminler almalı, iyi bakmalı kendine...<br />Şimdi anlıyorum bunca geciktirmemi...Korktuğum sonucu... Dışarı çıkmamak çözüm değil! Eve kapanmak kendine yaptığın haksızlık! Haklısın dışarda göz açtırmayan, zalim bir hava...Seni uçurmak, eteğini kaldırmak, içine ayazı sokmak, kanını dondurmak için beklemekte...<br />Kendini donat ve yoluna koyul...Korkma...<br />Hatta o rüzgarları yel değirmenlerine, selleri barajlara, yağmurları hasatlara çeviren insanoğlu değil mi? Kötü sandığına şükret; iyi bir çözüm sunacak sana. Gücünü sınayana şükret; var olan kuvvetini hissettirecek sana. Canını acıtana şükret; dayanıklılığıın sınırını gösterecek sana...<br />BAŞEDEBİLİRİM....KOLAY...YOL BEKLER BENİ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7518544826607396522?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-10450825243092412622009-11-12T04:03:00.000-08:002009-11-12T04:31:25.810-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Svv6iautPhI/AAAAAAAAAKY/wNzCqn-ac6o/s1600-h/P1070136.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403187647158763026" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Svv6iautPhI/AAAAAAAAAKY/wNzCqn-ac6o/s400/P1070136.JPG" /></a> Yine işler sıkıştı...Yağmurlar yağıyor...Bendeki ve gökteki telaş karışıyor...O gürlüyor ben yağıyorum...O parlıyor ben gürültü koparıyorum...Tüm bunların sonunda sıcak ev, toprak kokulu bahçe, sıcak çay, karşımda bana gözkırpan dizi dizi dergiler, romanlar beni müthiş tahrik etse de durdurup kendimi "öncelikli" işlere konsantre olmaktansa birden deli uykum geliyor ve sabah ne işler bitmiş oluyor ne de yağmur...Yağmurlu gecelerde sıcacık battaniyenin altında kitap okuyamamak reva mı...Neyse ki banyoda dergiler var:) O yüzden midir sık tuvalete taşınmalarım yoksa:) Dersten kaçan, sık uykusu gelen, umumi ihtiyaçları sıklaşan, her daim karnı acıkan, hayaller kuran, uzun gecelerde dizi halinde rüyalar gören, her sabah bugün başka olacak diyerek kalkan afacan çocuklar gibiyim. Beni tutana aşk olsun...Gün içinde kakara kikiri gecesinde yıldırımlar gibi içime düşen puslu kaygılar...İşte tam bu zamanlarda giderdim ben..Tutuyorum kendimi. Bir gemi çağırıyor...Uzaklar çağırıyor...Fotoğraf makineni de kap gel diye kulağıma sesler geliyor:) Tutuyorum kendimi...16 Kasım büyük gün...Umarım iyi geçer ve ardından yogaya, seramiğe, kitaplarıma, filmlerime,esas okumalarıma dönebilirim. Tam da kırmızı yapraklar zamanı...Çekmek lazım onları. Gitmeden, bitmeden, dökülmeden...Umarım Behçet Necatigil'in sevgilerde şiiri gibi olmaz sonum!<br />" Bitmeyen işler yüzünden (Siz böyle olsun istemezdiniz)<br />Bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi<br />Kalbinizi dolduran duygular<br /> Kalbinizde kaldı.<br />Siz geniş zamanlar umuyordunuz<br />Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek<br />Yılların telaşlarda bu kadar çabuk<br /> geçeceği aklınıza gelmezdi" Behçet Necatigil<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1045082524309241262?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-3969401175091735782009-11-02T12:59:00.000-08:002009-11-02T13:40:21.121-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Su9LBCiz0fI/AAAAAAAAAKQ/5yzegQrw_KE/s1600-h/P1040070y.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 312px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399616959475339762" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Su9LBCiz0fI/AAAAAAAAAKQ/5yzegQrw_KE/s400/P1040070y.jpg" /></a>Bir savaşın içindeyim. Herşey kurmaca, herşey oyunun bir parçası...Yorgunum. Oyun bu aslında biliyorum.Kötü bir oyun.<br /> Dayanabilsem; en karanlık an şafaktan önceki an diyebilsem...<br />Bazan yanı başınızda biri yaralanır, kanar oluk oluk...Yarasına bastrmak, kanamasını bir nebze durdurmak istersiniz...Korktuğu ya da ağrıdığı için yaklaştırmaz sizi...Hatta tekmeler, vurur, çırpınır canı acıyan vahşi bir hayvan gibi...Sizi de yaralar...Gözünüz şiş, kollarınız mor, içinizde derin bir acı yine de yaklaşmak, yine de sarmak istersiniz olacakları göğüslemeye çalışarak...İşte bu odur. İster buna hayatta seçme özgürlüğümüz olmayan şeyler deyin ister kader...O tablonun içindesinizdir ve çıkamazsınız...Resme uymasanız da kontrast da oluştursanız o tablonun içindesinizdir çıkamazsınız...Bazan bu tablo bir savaşı resmeder; kanlı bir savaşı...Size yaraları sarayım derken yaralanmak figürü düşmüştür;çıkamazsınız...<br />Yorgunum. Hem de çok...Anlamak bazan yaşamaktan daha zor geliyor...Anlamamak ise bir kaos...hangisi iyi hangisi savaşa son verir bilmiyorum.<br />Bir elimde sargı bezi bir elimde geçmişim dizlerim çökmüş bir köşede kanıyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-396940117509173578?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-78487434229061138832009-10-20T12:39:00.000-07:002009-10-20T13:35:19.685-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/St4Sb33fFoI/AAAAAAAAAKA/e4qUQ_FxkUI/s1600-h/P1040320.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394769673698875010" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/St4Sb33fFoI/AAAAAAAAAKA/e4qUQ_FxkUI/s400/P1040320.JPG" /></a>Sıramı bekliyorum....<br /><br />"Herkes sanar ki dünya kendine karşı<br /><br />Oysa herkes kendini tekrarlar, kendinden yana...." sözlerini hatırlıyorum ve bekliyorum.<br /><br /><br /><br />Dünyanın bana karşı olmadığını, herşeyin koca bir yapı ve üzerindeki kıvrım gibi gözüken şeylerin her birinin bir insan figürü olduğunu, bir anlamı temsil ettiğini, dünya döndükçe tüm savaşların, öfkelerin, hasetlerin, arkadan vurmaların, önünde durmaların ya da diz çökmelerin, yere kapanmaların, büyüklenmenin, saldırmaların devam edeceğini anlatan sütuna bakıyorum. Anlıyorum... Anlatılmak istendiği gibi...<br /><br /><br /><br />Günlük hayatta birebir karşılaşınca anlamak istemiyor bir yanım...Vahşileşiyor içimde birşeyler...Onların savaşına katılıp delice savaşmak geçiyor aklımdan...Alın öyleyse, vurmak ne demek görün öyleyse, ezmek ne demek ezilin öyleyse, arkadan vurmak ne demek devrilin öyleyse demek bir de... Sütunda en derin iz bırakmak, en hakim figür olmak, en uzaktan dahi görülebilir olmak, herşeyi, herkesi geride bırakmak, bir BEN bir BEN sadece BEN olmak bir de....<br /><br /><br /><br />Duruyorum.<br /><br /><br /><br />"Ben tanrı değilim."<br /><br />"Savaşa girmeden kazanmanın bir yolu olmalı? Olmalı?"<br /><br />"Amaç neydi? Asıl neydi?"<br /><br />"ÖZ?"<br /><br /><br /><br />Sütun giderse herşey gider....Sütunu ayakta tutan toprak kayarsa herşey çöker... Sütuna ne figürlerin büyüklüğü ne derinliği hakim olabilir...Sütun kendinden büyüktür. En uzaktan gözüken sütundur; içindeki figür değil. İçindeki karmaşaya rağmen dikliği, yüksekliği, devrilmezliği, yalın incelikleri ile sütundur göz kamaştıran...<br /><br /><br /><br />"o zaman?"<br /><br />" figür olma, sütun ol..."<br /><br /><br /><br />'ÖYLEYSE EMROLUNDUĞUN GİBİ DOSDOĞRU OL!'<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7848743422906113883?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-84403720618956650492009-10-17T02:00:00.000-07:002009-10-17T02:27:36.706-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/StmIBAUwA0I/AAAAAAAAAJk/sRpZvluI7uc/s1600-h/n617287093_1021852_1789.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393491579601158978" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/StmIBAUwA0I/AAAAAAAAAJk/sRpZvluI7uc/s400/n617287093_1021852_1789.jpg" /></a> Sanırım ben sahneyi seviyorum:)<br />Dünkü sunum sonunda hayran bakışlar, tebrikler, kongrede duyma istekleri, içten geribildirimler çok hoşuma gitti...Ardından özen verdiğim, uğraştığım, keyif aldığım başka bir alanda beklenmedik övgüler...Tam da kendimi tembellik, yetersizlik, geç kalmışlıkla suçladığım şu günlerde iyi geldi ama biraz şımardım mı bilinmez içimde büyüyerek düğüm olmuş tezim hala duruyor...Hala duruyor...Bir rahatlasam...Yapacaklarımı yazdım, astım karşıma...<br />Bir rahatlasam...<br />Seine nehrindeki o gün gibi...<br />Bir rahatlasam...<br /><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8440372061895665049?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-23101770489522522872009-10-13T08:40:00.000-07:002010-02-20T08:01:21.790-08:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/StSqzQoGqeI/AAAAAAAAAJc/09P3kW_cq7w/s1600-h/P1050293.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392122451482552802" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/StSqzQoGqeI/AAAAAAAAAJc/09P3kW_cq7w/s400/P1050293.JPG" /></a> "<em>Kuvette O'nu bulduğumuzda anlamıştım...O andan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı biliyordum.....Önce evimi sonra arkadaşlarımı... herşeyi kaybettim.."</em><br />Çözülmeyen koca bir düğüm boğazımda hala...akamayan koca bir bulutla gözümde...Hastanede kimseler kalmamış, yarıkaranlık bir terapi odasında, bir masa ve iki karşılıklı koltukta bakışyoruz. 14 yaşında esmerce bir oğlan, yaşından ötelerde bakan gözleri var, katman katman inilen derinliği…<br />Deler gibi bakıyor… ağlar gibi…umutsuz gibi… umut hiç olmayacak gibi…olsa da onu içine katmaya hakı yok gibi…Bir yanı ile hep hissettiği ; sanki yaşaması abisine haksızlık gibi…<br />Pencereye doğru başını çeviriyor. Uzaklara bakıyor…Gün bitmekte. Gece ile gündüz arasındaki son kesif aydınlık. Karanlık basmasına dakikalar var…Göz bebekleri irice, bir yere kitlenmiş gibi bakarken ağzından kısık sesle kelimeler yuvarlanıyor.<br />”Öleceksin son iki günün kaldı deseler; tüm bir günümü işte o oyunla, Naix’le geçiririm..”<br />"Frozen throne" oyunun ismi. Kimilerine göre “klasik vurdulu kırdılı , zaman öğütücü bir bilgisayar oyunu”. Onun için ise hayatındaki tek keyif…tek anlam…tek iyi hissettiği şey…tek kontrol edebildiği, hüküm sürebildiği, birşeyleri değiştirebildiği alan hayatında. Oradaki 120 kahraman içindeki favorisi, hep seçtiği adam "Naix". Anne, babası ve 14 yaşında ölümüne şahit olduğu abisinden sonra en sevdiği 4.kişi! Naix, alalade bir bilgisayar oyunu kahramanı değil onun için. Bir kahraman. Gerçek bir kahraman. Rüyalarında gördüğü, ders boyunca hayal ettiği, haftasonu onla saatler geçirebilmek için haftaiçi çalışmaya katlandığı, sayesinde arkadaşları arasında söz sahibi olduğu, sanal alemde övgüler aldığı, savaşlara birlikte göğüs gerdiği cephe arkadaşı, sırdaşı, bir yandan kendisi, bir yandan sanki başkası…Ama herşeyiyle, tüm gizemiyle hayatına anlam katan koca bir güç Naix.<br />Kendisine göre hiçbir zaman gerçekleşmeyecek hayalinden bahsetmeye devam ediyor.<br />Öğretmenlerinin parlak çocuğu, tiyatro oyunlarının esas oğlanı, arkadaşlarının ve özellikle kızların gözdesi, basketbol takımının kaptanı utana, sıkıla ebeveynlerine söylememe sözü isteyerek, aslında olamayacağını da hissederek bahsettiği hayali; Naix'le bir ömüre dayalı: sabahtan akşama kadar onu oynayabileceği bir internet kafe sahibi olmak!<br />Kimdir bu Naix?<br />İskelet görünümünde ama ÖLÜMSÜZLÜK özelliği olan(En en sevdiği özelliğiymiş)<br />Tüm acıların, travmaların, diğerlerinin güçlerinin ona işlemediği(10 yaşındayken başına gelenler düşünüldüğünde anlaşılırlığı artmakta),olayları dondurabilen, yavaşlatabilen,keşkesi olmayan bir karakter Naix (Önceki on dakika boyunca abisiyle tartıştığı konulardaki pişmanlıklarını sıralarken 'keşke bilgisayar konusunda hiç kavga etmeseydik;hep Abim oynasaydı, keşke geriye dönebilsem' dediği düşünülünce Naix tüm sorularının cevabı, tüm girilmezlerin çıktısı aslında).<br />Bu Naix'in pek kullanmadığı bir özelliği de KURTARMAK ki O pek sevmiyor çünkü bazan ne kadar istesen de kurtaramayacağını düşünüyor ve kızıyor, kızıyor, kızıyor hüznüyle.<br /><br />Gidene kızıyor..Kalan kendine kızıyor... Sonra dönüp oyuna kızıyor;<br />"Ben ölmediysem hepsi öldüyse ben ne yapabilirim ki?"<br /><br />Ben gerçekle hayal arasındaki çizgide durup;<br />"Senin suçun değildi onun ölümü.... senin suçun değildi..." diyorum.<br /><br />Birden oyun hayat, hayat oyun oluyor...Gözleri dolu dolu ilk kez ;<br /><br /><br />"Kuvette O'nu bulduğumuzda anlamıştım...O andan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı, biliyordum... Önce evimi, sonra arkadaşlarımı....herşeyi kaybettim..." </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-2310177048952252287?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-67913546321927850442009-10-11T09:21:00.000-07:002009-10-11T09:40:15.073-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/StIGdcZTDlI/AAAAAAAAAJM/XQj0LYbWfA0/s1600-h/resim14347.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391378806824177234" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/StIGdcZTDlI/AAAAAAAAAJM/XQj0LYbWfA0/s400/resim14347.jpg" /></a> Aslında hepimiz için geçerli değil mi bu?<br />Gözlerimizi kapatıp karanlıktan korkmak....<br />Çıkmadan dört duvardan dış dünyayı düşman bellemek...<br />Bilmeden başka bir hayat, anlam, öz kendimizinkini biricik sanmak...ya da tam tersi başkalarınınkini...<br />Ya vezir olmak hayatta ya rezil...Bir asilzade bir kapısı yuhlanan deli...<br />Sevmek ölesiye, bir yandan öldüresiye soluksuz bırakmak onu "sevgi" yuları ile...<br />Bağlanmak; onsuz nefes alamamayacasına.....<br />Gitmesine izin veremeyecek kadar bağlı tutmak; yamacında boğarcasına....<br /><br />Aslında hepimiz için geçerli değil mi?<br />O kadar uzak bir o kadar yakın....<br />Hepimizin içinden çıkamadığı bir evi yok mu?<br />Kiminin dışında bu dört duvar kiminin içinde....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6791354632192785044?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-61183592247413834562009-09-29T00:36:00.000-07:002009-09-29T01:20:41.016-07:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SsG4_Q1BsqI/AAAAAAAAAJE/MiPNvhdGM4E/s1600-h/rsz_h_maude_rep.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 268px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386790026300469922" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SsG4_Q1BsqI/AAAAAAAAAJE/MiPNvhdGM4E/s400/rsz_h_maude_rep.jpg" /></a> Ölmeden önce izleneceklerden biri de Harold ve Maude. Çok şey buldum kendimden.</div><div align="justify"> Filmin başında ölümle yaşam, acı ile haz, gençlik ve yaşlılık, umut ve karamsarlık, siyahla beyaz, cenaze çelenki ve ayçiçeği, mezarlık ve papatya tarlası, aşk ve nefret, tutku ve kayıtsızlık, sıradışı ve sıradan olmak kadar kontrastlarla dolu olsa da iki karakter; bir o kadar da birbirine sarılı idi her tezat, bir o kadar kendimden parçalardı her biri. Bu filmin Almanya'nın Essen bölgesinde 35 yıldır her pazartesi oynatıldığını ve hayata,insanlara,kendine kızan herkesin tekrar tekrar bu filme gttiğini öğrendim. </div><div align="justify">Belki filmin sonuna doğru Harolddan Maude'a, sahte kendilikten gerçekliğe, dünyadan onun çekirdeğine, sis bulutundan aydınlık bir güne, karmaşıklıktan öze, savaştan barışa, olması istenen benden olan bene, yargıdan kabüle, parmaklıklardan özgürlüğe, griden güneş sarısına, hırslardan olgunluğa, nefretten sevgiye izleyenler de evriliyordur bir parça. </div><div align="justify">Filmi izlerden sarkaç gibi salındığınız iki duygu var; inceden korkuyla sarmalanmış derin bir acı ve gülmekten kendinizi alamadığınız nahif bir keyif... Bir endişeyle bağırırken buluyorsunuz kendinizi, bir kahkadan duramazken....</div><div align="justify">Bir sahnede her taraf kana bulanmış banyoda ölü bir beden görürken bir sahnede 80 yaşında birinin kırlarda takla aşarken...</div><div align="justify">Hayat gibi, hayal gibi bir filmdi... Hayallerin hayattan daha gerçek, görünmezin görünürden daha dokunulur, özün ayrıntılardan daha önemli olduğunu vurgulayan... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6118359224741383456?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-3789799838497720152009-09-22T04:45:00.000-07:002009-09-22T05:17:43.798-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sri5fQbNL4I/AAAAAAAAAI8/Bm3CJEAfYys/s1600-h/n617287093_1021859_4110yy.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384257301157588866" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sri5fQbNL4I/AAAAAAAAAI8/Bm3CJEAfYys/s400/n617287093_1021859_4110yy.JPG" /></a><br /><div>Yok...Yapamıyorum. </div><div>Etrafımda baloncuklar olsa, herkes gülümsemem için gözümün içine baksa, sevdiklerim, arkadaşlarım, ailem yanıbaşımda olsa dahi yüzü gülmeyen doğum günü çocuğu gibiyim. Tüm bunlara rağmen gülümseyemeşim nedeni ile de kızıyorum kendime. Zaten varsa yoksa derdim kendimle. Bıkmadan usanmadan canımdan bezdiriyorum kendimin. Sanki hiç susmayan bir cellat etlerimi koparıyor liğme liğme içimde. İçimdeki kuyu daha da derinleşiyor o zaman. Korkuyorum. Boşaldığımı, ıssızlaştığımı, yalnızlaştığımı hissediyorum ve korkuyorum.Korkuyorum. Korkuyorum. Neyden, Kimden ben de bilmiyorum....Bayramlarım coşkusuz, günlerim güneşsiz...Aslında öyle değil. Aslında belki yaklaşan zifiri karanliği hissediyorum. O yüzden anın keyfini kaçırmam belki de... Biliyorum. Zifiri karanlık olursa kuyum, göremezsem ucundaki ışığı; boğulurum, gömülürüm, ölürüm. Korkum o yüzden. Daha da büyük korkum ne biliyor musun? Ya bu zifiri karanlık korkusu sadece korkuysa! Sadece korku! gerçekle giydirilmemiş çıplak bir duygu ya da düşünce kümesi ise ya....</div><div>Gerçekle hayaller arasında kalan psikoz hastaları gibiyim. Birinin beni bu sis ve gaz bulutundan çıkarması için beklemek ve kıpırdamamak dışında bişey yapmıyorum sanki. Koca bir endişe yumağı da beynimde, sadece duruyorum. Tek bir hareketle yok olacakmış, o sisin içinden gelen koca bir tır beni vuracakmış gibi...İşin komik tarafı daha üç gün önce kırmızı ışıkta sadece dururken bir tır geldi ve arkadan vurdu...Durmak, donakalmak belki evrimin bir yerinde hayat kurtarıcı olmuş olabilir ama sanırım bu zaman durmak zamanı değil...Koşmak ve sadece koşmak zamanı ancak böyle hayatta kalınabilir gibi. Bir kızılderili öyküsü var; atlarla dört nala koşarken kabilenin reisi birden durur ve der ki: "Durun! Çok hızlı gittik; ruhumuz geride kaldı!"</div><div>Ruhumu bekliyorum; gelsin ben de oyuna katılacağım... Balonları teker teker yakalmaya çalışacağım. Koşturup, eğleneceğim...Sanırım arkada kaldı; birazdan gelir. Ne olur bekleyin........</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-378979983849772015?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-67852036154420956822009-09-10T12:33:00.000-07:002009-09-10T13:20:22.223-07:00<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SqlYReg0Z1I/AAAAAAAAAI0/p6YU2V-Izqg/s1600-h/P1020181.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379928287142504274" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SqlYReg0Z1I/AAAAAAAAAI0/p6YU2V-Izqg/s400/P1020181.JPG" /></a> "Ben en iyi insanları en zor yollarda, en kötü yerlerde tanıdım" diyor bir belgesel yapımcısı ve sunucusu...Sonra Rengin Soysal'ın 39.K dergisinde yazdıkları aklıma geliyor; teker teker didikledikten sonra; buluyorum paragrafını: </div><div align="center">"Fark edersiniz ki hayat oyununda en büyük alkışı almaya uğraşanlar, 'başrolü' kapmak için diğerlerine çelme takanlar yani bütün o 'iyi' oyuncular en güvenilmez olanlardır. Cehaletlerini, sinsiliklerini, kötülüklerini 'başarılı oyunları ile' gizleyen, hatta taçlandıranlar". </div><div align="center">Günden güne bu sözleri doğrulayan şeylerle donanıyorum. Artık esas adamın, başrol oyuncusunun değil de diğer karakterlerin peşindeyim.Hayat sahnesindeki kendim için de öyle sanki... </div><div align="center">Ortalığı birbirine katan, devamlı tüm gözleri üzerine çeken, alkış toplayan değil de inceden, gizliden, sessiz, işini yapan, az gözüken, çok iz bırakan, sahnede az alkış alan ama bu işin ustalarınca zamanla farkedilecek olan, belki Schakespeare'in bir eserinde olması gerekirken tavşan kıyafetinin içinde pek de fark edilmeyen yine de işini ciddiyetle yapan ama aslında bir yanı sanki yanlış sahnede olduğunu sezen pek de rağbet görmeyen yan karakter.......</div><div align="center">Bugün seyircileri düşünmekle hayatımızda; kendi oyunumuzun yönetmenliğini nasıl başkalarının eline verdiğimizi düşündüm. Sonra karşımda duran aklı karışık, yüreği kabarık kişiye her bir insanın olası düşüncesini tartarak hareket etmenin yükselttiği parmaklıklardan bahsederken buldum kendimi. Farklı yerlerden yola çıkmıştık; ben rehber o yolcuydu ama gizli bir sokağımı keşfetmiş buldum kendimi. Öyle ya özgürlüğe adım atmayı, yüklerden kurtulmayı,kendini gerçekleştirmeyi yalnızca bu parmaklıklar engelleyebilirdi. İşin kötü tarafı bu parmaklıklar kendini götürdüğün her yerdeydi! Cicero boşuna dememişti; </div><div align="center">"İnsanın yapacağı en büyük devrim, içine karşı olandır" diye.</div><div align="left"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6785203615442095682?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-40195308357871153942009-09-04T12:45:00.000-07:002009-09-04T13:00:49.062-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SqFvKnHr-fI/AAAAAAAAAIs/jIRAEqiWyUc/s1600-h/P1050237.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377701658147682802" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SqFvKnHr-fI/AAAAAAAAAIs/jIRAEqiWyUc/s400/P1050237.JPG" /></a> Aslında her insan yalnızdır... İnsanın hep inkar ettiği, öyle olmadığını hissetmek için kalabalıklara karıştığı, bir insana, bir kediye,bir saksı çiçeğe bağlandığı, sanki de hayatta büyük gayeleri olduğu yanılsamasına inandırsa da kendini; YAPAYALNIZDIR....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4019530835787115394?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-11139222525701380672009-08-31T15:35:00.000-07:002009-08-31T15:55:51.911-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SpxQ1CAgBeI/AAAAAAAAAIk/RMsMjzf_axk/s1600-h/P1050648.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376260927175788002" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SpxQ1CAgBeI/AAAAAAAAAIk/RMsMjzf_axk/s400/P1050648.JPG" /></a>İçimde asi bir ergen... <div>Herşeye karşı...</div><div>Herkese kızgın...</div><div>Ürkek...Bir o kadar cesur...</div><div>Görünenden fazlası olduğunu bilmek rahatlatıyor bi tek...</div><div>Korunaklı evimde huzur buluyorum.</div><div>Kabuğuma çekiliyorum ve uyuyorum; rüyalarımda göreceklerimden korkarak.</div><div> </div><div>Öfkem birikiyor...</div><div>Biriktikçe korkuyorum.</div><div>En çok ve sadece kendime yapacaklarımdan.</div><div>Daha doğrusu yapmayıp başkalarına bu keyfi tattırmaktan....</div><div>Bu benim döngümse; çok döndüm, yoruldum, sıkıldım, üzüldüm...</div><div>YETER!</div><div>YETER!</div><div>Keşke resimdeki gibi yapabilsem saçlarımı.</div><div>Dik ve sivri uçları dışarı açılan...</div><div>Benimkiler içe doğru</div><div>hep ama hep kendini yaralayan...</div><div> </div><div>Üzgünüm.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1113922252570138067?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-15720625979124751882009-08-20T17:28:00.000-07:002009-08-21T14:24:42.313-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/So3rL-njerI/AAAAAAAAAIc/pYc_YtHQ57U/s1600-h/P1050524.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372208521542859442" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/So3rL-njerI/AAAAAAAAAIc/pYc_YtHQ57U/s400/P1050524.JPG" /></a> Londra'da rastlamıştım bu teyzeye. 6-7 teyze sadece mor giyinmiş, çiçekler takmış tüylü flarları konser verilen kilisenin bahçesinde arkadaşları ile gülüp şakalaşıyorlardı. Şen kahkahalarından güç bulup gidip sordum sanki de 75 yaş ortalamalı hala espriler yapan hayatından memmun bu yaşlı kızların böyle giyinip yollara düşmesinin bir nedeni olmalıymış gibi...<br />"Just for fun" deyince durduğumu, ek sorumun olamadığını hatırlıyorum. Sonradan öğrendiğime göre yıllardır arkadaş olan bu teyzelerin belli bir ritüelleri varmış; her 10 günde bir belli bir renk seçer ve eğlenmeye dışarı çıkarlarmış. Keyifli vakit geçirmenin kıymeti hiç birşeye benzemezmiş. Öncesinde özenle hazırlanmaları bundanmış.<br />Nasıl? Sanki uzayda yeni keşfedilen bir gezegen ya da afrikada garip bir kabileden bahsedermiş gibi yazmışım; cümlelerimin yapısı, zamanı; duyulan (miş'li) geçmiş zaman kipi. O kadar mı uzağım... Birisi çok evvel bana Urla'daki balıkçıdan, denizde geçen ömrü ve huzurundan bahsettiğinde de böyle olmuştum...<br />Sanki koca koca işler yapmam gerek, sanki hayatlar kurtarmam ya da bir ucundan hayatlara dokunmam gerek gibi...yoksa yaşadığımı hissedemeyeceğim gibi...yoksa yaşamamın anlamı, bir izi kalmayacak gibi...garip bir telaş içinde günler geçiyor.<br />Bu yaşamımın yol ayrımlarında hep çıkıyor karşıma...Dün gibi hatırlıyorum; Güzel sanatlar mı Tıp Fakültesi mi dediğimi... Bunca keyif almam yaptıklarımdan haksızlık gibi gelmişti (ancak keyif aldığın şeylerin keyfini başkalarına verebileceğimden habersiz), hem tıp da bir sanat değil miydi, orda da kendi performansını sergileyebilirdin en nihayetinde...Hala her hastayla en özgün çalışmamı ortaya koymaya çalışmam bundan belki...Tıppın en sanata, edebiyata, insana yakın kısmını seçmem bundan belki...Onu keyifli bir oyun alanına benzetmem de bundandır kimbilir... Yol ayrımlarım oldu; evet. Ama ben yollarımı ayırmadım. Hangi yolda yürürsem yürüyeyim diğer yolun manzarasını yakın tuttum kendime.Ne ondan geçebildim ne ondan...Onu ona katıştırıp durdum.Bir de baktım bambaşka kuytuca işlemeli bir yoldayım...<br />Her taraf ben motifli...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1572062597912475188?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-39967136358871159002009-08-16T15:15:00.000-07:002009-08-16T15:55:37.134-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SoiJHzd_JDI/AAAAAAAAAIU/efytbWGA1V0/s1600-h/P1050754.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370693322807387186" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SoiJHzd_JDI/AAAAAAAAAIU/efytbWGA1V0/s400/P1050754.JPG" /></a>Aslında çok kolay...İstediğin şeyi GİT ve AL....<br />Ne istiyorum? Esas soru o!<br />ÇOK KOLAY...Sadece AL!<br />BAŞLA BİR YERDEN...<br /><br />her geçen gün kırılmaz sandığım kabuklarım çatlıyor...<br />Korkmuyorum.<br />Değişiyorum.<br /><br />Yazla beraber soyulan kavruk derimle eskimiş, ölü düşünceleri de atıyorum üzerimden.<br />Korkmuyorum.<br />Değişiyorum.<br /><br />Çekinik küçük kız yerini kendine, yeteneklerine, azmine, sabrına, iyi niyetine güvenen aklı başında hayattan keyif alan, iy arkadaşlar yapan, İYİ olmaya çabalayan, doğru ve yararlı işler ortaya koymaya çalışan, üretmekten korkmayan ve en önemlisi sevmekten bıkmayan birine dönüşüyor.<br />korkmuyorum.<br />değişiyorum.<br /><br />Olur.<br />Yavaş yavaş...<br />Acele etmeden ama hiç durmadan...<br />sakin...<br />Güven kendine.<br />Bu zamana adar eline geçenlere...<br />Düşlerine...<br />Gerçekten herşey çok güzel olabilir.<br />İstediklerim olmaz belki...<br />İsteklerimden ötesini görebilirim kim bilir...<br /><br />Suyun kenarındayım.<br />Herşey güzel..<br />Hiç birşey benden öte değil.<br />Hiç bir şey...<br />Herşey..<br />Ben..<br />O...<br />ve aradaki tüm yollar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3996713635887115900?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-84427808696027070412009-07-07T10:15:00.000-07:002009-07-07T11:48:13.604-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SlOC5pr_gfI/AAAAAAAAAIM/OdPg40rcI3w/s1600-h/n617287093_1022195_8307.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355768308828176882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SlOC5pr_gfI/AAAAAAAAAIM/OdPg40rcI3w/s400/n617287093_1022195_8307.jpg" border="0" /></a> ne çok yol var önümde.... yolculuktan keyif almalı hep....varılacak yer sadece durak olmalı o zaman....keyifle dinlenecek bir ara mola....<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8442780869602707041?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-5203083303767468572009-06-17T08:57:00.000-07:002009-06-17T09:41:41.703-07:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SjkS03Op-3I/AAAAAAAAAIE/tU0MgXSC1bc/s1600-h/P1070510.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348326731867093874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SjkS03Op-3I/AAAAAAAAAIE/tU0MgXSC1bc/s400/P1070510.JPG" border="0" /></a> Geldim...İskandinav ülkelerin soğuğuna karşın içim ısınmış olarak... Yeni yeni insanlar...Farklı coğrafyalarda benzer gülüşler, ortaklıklar, paylaşımlar... Yaşam tarzlarının sadeliği o kadar iyi geldi ki! Dönünce evde ne çok eşya var dedim. Ve kafamda ne çok şey...Neden biilmiyorum ama gitmek nefes almak gibi geliyor...Gitmek ipini koparmak gibi...Gitmek kendin olmak gibi...Gitmek her türlü meli/malı/ gereklilik kipinden kurtulmak gibi geliyor. Gitmek yoksun olmak bir anlamda ama bir yerde yerine koyabildiklerinle mutlu olabilmeyi de mecbur kıldğından iyidir...İyidir alışabilmek farklılıklara...İyidir kabullenmek...ve sevmek..</div><div align="center">Sevdim.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-520308330376746857?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-84122493636423759452009-06-08T15:46:00.000-07:002009-06-08T16:04:21.935-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Si2VUPr34NI/AAAAAAAAAH8/K30imMpjjeE/s1600-h/P1070197.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345092507799118034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Si2VUPr34NI/AAAAAAAAAH8/K30imMpjjeE/s400/P1070197.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p align="left">Onumde uzun bir yol var... Dusundukce kipirdayacak halim kalmiyor...Yorgun hissediyorum, baslamadan. icimdeki agirligi, nefesime binen yuku, omuzlarimdaki basinci hisseder gibiyim. Ama nerde sorun anladim sanki...Olay onlari yuk olarak gormemde...basit dusununce, yalinlasinca hersey; yuk dediklerim olursa kendi isteklerim, hayat oyunlarim; iste o zaman yasam eglenceli bir hal alacak. Farkli cografyalara gitmek bana iyi geliyor. Tum yabanciliklar icinde kendimdeki yabanciliklar da gozume carpiyor. Bu ben degilim, bu benim diyorum. Bu bana ait...bu degil...basit yasam kosullarini saglamaya calisirken aslinda hayatdaki basitlikleri gozune carpiyor. kalacak yer bulunca mutlu olmak, karnin doyunca huzurlu olmak, temiz bir yatakta uyumak anlam kazaniyor. Herseyden ote her haliyle oylece "<strong>olmak</strong>" hosuna gidiyor...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8412249363642375945?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-12910321134808302622009-06-03T14:33:00.000-07:002009-06-03T15:02:26.625-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SibuPK-p9TI/AAAAAAAAAH0/8x_ApNjQfk0/s1600-h/n617287093_1022192_7345.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343219952334271794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SibuPK-p9TI/AAAAAAAAAH0/8x_ApNjQfk0/s400/n617287093_1022192_7345.jpg" border="0" /></a> Gidiyorum...Hazırlıksız...Ne burda ne orda olacak gibi...arada kalacak gibi....Yüklerimle...öylesine hafif gitmekti dileğim...Öylesine özgür...Üzerimde tonlar var sanki...Üzerimde ağırlıklar...Atsam onları birer birer...Azalsam...Azaldıkça çoğaldığımı hissetsem... Vazgeçebileceklerimden vazgeçsem...Yapabileceklerimi yapsam...Yapamayacak, Olamayacakları kabullensem...Durulsam...<br />"AŞK" Elif Şafak...Bu kitaba dair söylenecek çok söz var..Ama bir şey aklımı karıştırdı...Anlamı büyük bir göldeki sazın hiçliği olan bu kitap nasıl 100.000 basım iddiası ile girer piyasaya? Hırslardan arınmaksa eğer... Etrafın ne dedğinden kurtulmaksa....100.000 neden? <br />Soğuk memleketlere gitmekteyim. Yalnız...Bir ben bir de kafamdaki ordular..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1291032113480830262?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-51514620134538567322009-05-10T05:50:00.000-07:002009-05-10T06:01:55.896-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SgbOOuJj0dI/AAAAAAAAAHs/-iQvNRMsrcY/s1600-h/P1050263.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334177560968548818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SgbOOuJj0dI/AAAAAAAAAHs/-iQvNRMsrcY/s400/P1050263.JPG" border="0" /></a> Canım çok acıyor...Vücudumdan çok ruhum...İçim...Çok acıyor...Ne uğruna...Nelerden vazgeçmişim...Bir tarafım;yapmamalıydın diyor. Bir tarafım; sakin ol, şans ver belki yanlış anlamışsındır...Umarım..İnşallah...Ama ben böyle istemiyorum. İstemiyorum. İstemiyorum. Tükeniyor mu bişeyler? Azalıyor mu? Bitiyor mu? İçim karman çorman..İçim bulandı... Artık yalın ve üretken bir hayat istiyorum. Böyle dolambaçlar, çıkmaz sokaklar, sıkıntlı yollar, zor günler istemiyorum. Bu ne? Nasıl bir ilişki? Ne yapıyoruz? Ne hissediyoruz? Ben yorgunum, üzgün....Kırgın...Suskun...Boğazımda bir düğüm...Öylece gözler dolu bekliyorum....<br /><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5151462013453856732?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-89518235751755611962009-05-09T13:12:00.000-07:002009-05-09T15:01:13.747-07:00<div align="left"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SgXldK687hI/AAAAAAAAAHk/Vd5KGzcWMxQ/s1600-h/P1050544.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333921623000804882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SgXldK687hI/AAAAAAAAAHk/Vd5KGzcWMxQ/s400/P1050544.JPG" border="0" /></a> Hafiflemek istiyorum....Tüy gibi...Kelebek gibi... </div><div align="left"></div><div align="left">Düştüm. Ama ne düşmek...Kafama dikiş attılar...Bir an hatta dakkikalar boyu felç olacağım sandım...Ellerim uyuştu..Midem bulandı ve kustum,vurduktan sonra kafamı. 30 yıl geliştirmek için emek verdiğim beynimi kaybediyorum sandım...:) Korktum. Hem de ne korkmak...Çocuk gibi ağladım..Boynum sabitlenmiş, tahta sert yüzeyin üzerine yatırılmış, soyulmuş, korkulu gözlerle bakılmışken....KORKTUM...Hem de çok...Türk filmleri klasik ameliyat sahnesinin tepede açılan 3 ışıklı aydınlatmasını yaktıklarında "Allah'ım türk filmleri gibi..." diye bir ses geçti içimden...karikatürlerdeki gibi...Çok korktum...Bitti sandım. Hem de aptalca bir sebepten...Böyle ölmek? O dakikalarda özür diledim Allah'tan...Yanlış olabileceğini sezip, arada kalıp, doğru olduğuna dair düzmece nedenler uydurduklarım için... Özür dilerim...İleri mi gittim yoksa? Sonra yavaş yavaş teslimiyet hisleri uyandı içimde ne olursa olsun razı gelmeliydi... "Ya felç olursam? " ne ağır bir soruydu... Dualar okudum..Bir sürü sözler verdim.. Fakire para verecektim...İşte o düşündüklerimi yapmayacaktım...N'olur..N'olur... </div><div align="left">AŞK kitabından..."otuz birinci kural: hakk'a yakınlaşabilmek için kadife gibi bir kalbe sahip olmalı. her insan şu veya bu şekilde yumuşamayı öğrenir. kimi bir kaza geçirir, kimi ölümcül bir hastalık; kimi ayrılık acısı çeker, kimi maddi kayıp... hepimiz kalpteki katılıkları çözmeye fırsat veren badireler atlatırız. ama kimimiz bundaki hikmeti anlar ve yumuşar; kimimiz ise, ne yazık ki daha da sertleşerek çıkar."</div><div align="left"></div><div align="left">Tomografi sonucu geldi....Kalın kafalı çıkmıştım! yaşasın! Kanamamş beyin damarlarım...Azıcık sarsılmış kafamın içindeki o kadar... Bir kaç morluk, ezik, dikiş...Yaşasın...Herkes...Herşey....İyi olsun benim gibi...İyi bitsin filmler....İyi... </div><div align="left">Zayıf sanırdım kendimi üflemekle kanatları yıpranıverecek bir kelebek gibi...Hatta dememişler miydi anneme çok eskiden de " O kızın hala yaşıyor mu ?" diye...:) Yaşıyorum.. Yaşıyorum çok şükür. Yaşıyorum. </div><div align="left">Koca koca sorun ve yapılacaklar yığınını hastanede bırakmak istedim dün gece. Dün gece bıraktım da...Almadım yanıma. Ama bu sabah olmadı yine...Dünya insanı olarak birer birer yüklendim gizliden, dertleride...tasaları da...Ağırlaştım yeniden. Demir bir kelebek gibi... Oysa ne derinden öğrenmiştim ben, yüzümü karşıya bile döndüremiyorken rahatça bakabilmenin, yürüyebilmenin, kaygısız bir nefesin önemini... </div><div align="left">Bunu kendimi hatırlatmam gerekiyordu. Unutmaya başlamıştım. Yapılası işler için telaşlanmaya..kendini yormaya..üzmeye... Offf! İnsan ne acayip...</div><div align="left">Uçmak istiyorum. Çıkmak istiyorum bu iç kuyumdan...Daraldım...Uçmak istiyorum. Süzülmek..Akmak..Eğlenmek..Hafiflemek.. Kalbimdeki katılıkları eritmek...Yaşamak istiyorum...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8951823575175561196?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-58587541109684123072009-04-07T10:16:00.001-07:002009-04-07T11:50:10.964-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SduXH-qawWI/AAAAAAAAAHc/RyDMB4Oun0M/s1600-h/n617287093_1022187_5807.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322013548004163938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SduXH-qawWI/AAAAAAAAAHc/RyDMB4Oun0M/s400/n617287093_1022187_5807.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>Şimdilerde pek bir güzel hissediyorum kendimi...</div><br /><div>Pek bir alımlı...çekici...seksi...</div><br /><div>kadın gibi... </div><br /><div>Sanki o eski mahcup, sevimli küçük kız gitti; </div><br /><div>ne istediğini bilen, istediğini alabilen, özgüvenli bir o kadar samimi ve içten biri geldi...</div><br /><div>Sevdim bu halimi. </div><br /><div>Sızlanmayan. İşini yapan. İyi şeyler yapan. Bir şekilde birilerinin hayatına teğet geçen.</div><br /><div></div><br /><div>Hayatlara değmeyi seviyorum. Dokunmayı....Tutmayı....O hayatların içine girmeyi....O hayatlarda bir anlam olmayı... Çok şükür ki işimi seviyorum.</div><br /><div></div><br /><div>Arkadaşlarımı seviyorum. </div><br /><div>Deli gibi saatlerce okumayı, konuşmayı, gülmeyi, dansetmeyi seviyorum.</div><br /><div>Eğlenceliyim de aslında.</div><br /><div></div><br /><div>Peki neden hüznüm?</div><br /><div>Neden ağladım bugün gün batarken yine...?</div><br /><div></div><br /><div>Böyle olunca sadece sabahlara kadar "Kasım'da aşk başkadır" muadili filmler izlemek, en sevdiğim kitaba benzer yeni bir kitapla buluşmak, yeniden aşık olmak, türlü çeşit çikolata keşfetmek, tango yapmak, yeniden yeniden karnım yarılırcasına gülmek, ağlamak, heyecanlanmak, durulmak istiyorum. </div><br /><div>Usul Usul... ama coşkun akan bir nehir gibi....Aşk gibi...</div><br /><div></div><br /><div>Başarmak hayatımdai anlamını değiştirmeye başladı.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5858754110968412307?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-7960528906080565472009-03-29T09:40:00.000-07:002009-03-29T10:19:36.518-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sc-naLlr0XI/AAAAAAAAAHU/RuDxD6kOsWA/s1600-h/P1050262.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318653753177133426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sc-naLlr0XI/AAAAAAAAAHU/RuDxD6kOsWA/s400/P1050262.JPG" border="0" /></a><br /><div>İyi bir anne olmak istiyorum...</div><div>Keyifli bir anne ve keyifli bir bebe hayalim...</div><div> </div><div>Annelik aslında her şeyde vardır biraz...</div><div>Bazan arkadaşınızadır; annelik işlevleri olarak tanımlanabilecek koruma, kollama, yarasını sarma, yatıştırma, ihtiyacına göre şekillenme, bazan sırtını sıvazlama bazan onun adına endişelenme...</div><div>Bazan işinizde anne olmak gerekir; derleyen, toplayan, anlayan...</div><div>Bazan evde eşinize, sevgilinize...(Ölçüsünü kaçırmadan:))</div><div>Aslında her üretim her doğurganlık anneliktir...</div><div>Yazdığınız öyküler, çizdiğiniz resimler, ördüğünüz bir atkı, sunduğunuz bir kek, yüzünüzdeki bir gülümseme....herşey aslında yaratım ürünleridir; tıpkı bebekler gibi...</div><div> </div><div>Anne olmak güzel olsa gerek...</div><div>Anne olmak....</div><div> </div><div>Not: İnsan annesini seçemez ama kendisine annelik yapmaya heveslilerden dilediğini seçebilir...Yani umarım seçim iyi bir şekilde sonuçlanır....:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-796052890608056547?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-38563411944724554462009-03-28T13:51:00.000-07:002009-03-28T14:57:03.499-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sc6c6N9JWSI/AAAAAAAAAHM/49ENju1AYUA/s1600-h/P1050616.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318360733963606306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sc6c6N9JWSI/AAAAAAAAAHM/49ENju1AYUA/s400/P1050616.JPG" border="0" /></a><br /><div>Hayat basit aslında... </div><br /><div>Bisiklet çevirmek gibi...</div><br /><div></div><br /><div>Perşembe Teneke Trampet filmini izledim...Bir filmin her karesi mi anlamlar yüklü, sembollerle dolu olur... Yoğundu. İnsanın derisini, içini kanırtan filmlerden... Filmin bir noktasında "salonun ortasında bağırsam ne olur?" diye düşünürken buldum kendimi... </div><br /><div></div><br /><div>Hayat basit aslında...</div><br /><div>Kilimde oturmak gibi...</div><br /><div></div><br /><div>Ne olduysa Perşembe oldu... Bir aile bir çocuk... Evde en aklı başında olan, tek kendinde olan çocuk... O da kurtuluşu kaçış da bulmuş... Ne olmak istiyorsun? diyorum. Tır şöförünün yanında muavin diyor... Neden diyorum? Ancak o zaman uzaklaşırım evden, bizimkilerden diyor...</div><br /><div></div><br /><div>Canım acıyor.</div><br /><div></div><br /><div>Türlü çeşit madde kullanması her ne kadar kendisini "pislik" gibi hissettirse de bi şekilde annesi ile babasını en azından bir konuda hemfikir olmalarını sağladığından, onları beraber görmekten mutlu...</div><br /><div></div><br /><div>İçim burkuyor...</div><br /><div></div><br /><div>Çocuk görünümlü koca adam çıkıyor odadan, kayıtlarda yetişkin olarak geçen iki haylaz koca çocuk giriyor içeri... Biri ilginçtir oğlundan farklı olarak alkol ve şiddet bağımlısı (ancak bir şikayeti yok bu durumdan) diğeri şiddetin başrol oyuncusu (onun herşeyden var şikayeti).</div><br /><div></div><br /><div>Üzüldüm...</div><br /><div>Çırpındım...</div><br /><div></div><br /><div>Hayat bazan çok zor geliyor...</div><br /><div>Ama basit aslında...</div><br /><div>Basit aslında...</div><br /><div>Basit aslında...</div><br /><div></div><br /><div>Değil mi?</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3856341194472455446?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-87044296846106114412009-03-22T16:13:00.000-07:002009-03-22T16:36:24.970-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/ScbJCYVapNI/AAAAAAAAAHE/ymk72WmdXr0/s1600-h/P1050247y.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316157452886648018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/ScbJCYVapNI/AAAAAAAAAHE/ymk72WmdXr0/s400/P1050247y.JPG" border="0" /></a> Geçen Eylül'de gittim Londra'ya... O gün bu gün halen gidemediğim Tasarım Freud Müzesi için, katılamadığım müzikaller için, hızla gezmek zorunda kaldıım müzelere günler ayırabilmek için, Camden Town'da her ülkenin yemeğinden deneyebilmek için, bir ihtimal tanışmak istediğim bilim otorleri için, orada yaşamak için, dilini iyice hissedebilmek ve düşünebilmek için yeniden Londra'ya gidesim hatta kalasım hatta ve hatta yaşayasım var. Roma'dan sonra en sevdiğim şehirlerden oldu Avrupa'da. Bu hafta sonu nedendir bilmem; televizyoda İstanbul Modern ile ilgili Eczacıbaşı ile rröportajda Tate Modern'in ismi geçtiğinden beri aklım Londra'da...<br />Londra bekle beni geleceğim....<br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8704429684610611441?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-40696260843398660842009-03-17T12:11:00.000-07:002009-03-17T12:31:25.794-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sb_4Z6tgPFI/AAAAAAAAAG8/xTVYHbgHrg0/s1600-h/P1020923.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314239209461005394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sb_4Z6tgPFI/AAAAAAAAAG8/xTVYHbgHrg0/s400/P1020923.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center">Bugün 20lik dişimi çektirmek zorunda kaldım; hem de aniden. İçe gömüktü; yararak aldılar. Doktor hanım dedi ki "kemikten söktüm". Çok korktum. Hatta itiraf ediyorum; ağladım. Dikiş atıldı. Konuşamıyorum:) Ağzımı açmakta zorlanıyorum. Yine de ben bu 20 dişim için daha acıklı bir son bekliyordum; düşündüğüm kadar acılı olmadı. Neden ağladım diye düşünmeden edemedim. Tamam doktorun nerdeyse üstünde zıplıyor oluşunun da etkisi vardı ama; bana zarar veren eskilerden kalma, genetik bir mirası (ancak şimdilerde işe yaramayan) <strong><em>çürük bir yapıyı, kıvrandıran ağrıyı daha fazla çekmedim ve bu sefer onu çektirdim!</em></strong> Mutluyum. Ağrı kesicimi de aldım. Biraz sızı var o kadar. Dişi çekerken ne zaman ki "kemikten söküyorum" dedi aniden gözlerim doldu...Anladım ki aslında bu kemik, bu çürük diş; diğer dişlerin de sıkışmasına sebep bu diş... sanki içimdeki bir şey oldu. sanki o ben; ben o oldu... Dişim dişlikten çıktı; içimdeki tüm adlandırılmamış, tarifsiz, inceden sızı yapan ancak kemiğime yapışık olduğu için vazgeçemediğimi sandığım huyum, suyum, kendiliğimin ağrıyan taraflarının temsili oldu, uzun bir öykünün başlığı, soyut bir resmin çerçevesi oldu.</div><div align="center"> </div><div align="center">"Yüksek doz anestezi de yaptım" dedi doktor. Saçmaladıysam narkoz sarhoşluğuna verin. Eğer saçma değilse ben bir aydınlanma yaşadım:) İlginç...dişim gitti; ben mutluyum:) </div><div align="center">Ayrılık öyle zor bişey de değilmiş meğer ki senden giden seni acıtan olsun...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4069626084339866084?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-84782526634737470152009-03-09T09:29:00.000-07:002009-03-09T10:03:44.643-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SbVE-zdykgI/AAAAAAAAAG0/-bDLYpKrjTU/s1600-h/P1030642.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311227181311103490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SbVE-zdykgI/AAAAAAAAAG0/-bDLYpKrjTU/s400/P1030642.JPG" border="0" /></a><br /><div>İnsan kendini bir direğe neden bağlar? Hatta kendi bağlayıp sanki de bir başkası bağlamış onu diye kızar tüm dünyaya?</div><br /><div>Koskoca bir dünya varken keşfedecek neden konforunu bozan hatta canını acıtabilecek bir pozisyonda kalır?</div><br /><div>Hayatımızda sıkı sıkı tutunduğumuz direkler var...</div><br /><div>Güç sandığımız...Gücün ondan geldiğini sandığımız...Tutunmazsak ölürüz, tutunmazsak kayboluruz, yok oluruz sandığımız...</div><br /><div>Tutundukça kollarımızı ağrıtan, bacaklarımızı yoran, nefes aldırmayan, koca bir dünyayı görmemizi engelleyen...</div><br /><div></div><br /><p>Oysa öylece, sadece bir direk aslında... Küçücükken bize iyi gelmiş, güçlü hissettirmiş ancak büyüdükçe kalıba pek de uygun düşmeyen çook erkenlerden kalma bir iz, bir dayanak içimizdeki.</p><p>Nasıl geçmişlerdeki bu iz bu dayanak dediğim şey; benim hayatımın tam da ortasına denk düşer; benim en zorlu sorunumun temelini oluşturur? Herşeye o izin sanki de ip uçları ile bakmamı sağlar? Herşeyi ama herşeyi hep o izlere götüren yollar olarak görür? Görür ve öyle olmayanları dahi çok acıtan bildik yollara döndürür?</p><p>Kimileri buna "kader" diyor...Kimileri "yineleme zorlantısı"...Kimileri "kötü dünya".. Kimileri "evrenle buluşamama hali".... kimileri "insani kamil olamama hali"... kimileri "dharma ve kendi görevini yerine getirememe"....</p><p>Yunus Emre diyor ki; "Bir ben var benden içeri.."</p><p>Freud diyor ki "Bilinç altı..."</p><p>Ben diyorum ki " YORULDUM ARTIK KENDİMDEN, KENDİ İÇİMDEKİ DİREKTEN... KOLLARIMI BIRAKMAK İSTİYORUM. GERİDE NELER KAÇIRDIM GÖRMEK VE YAKALAMAK İSTİYORUM."</p><p align="left">Not: Ama içimden eskilerden ürkek bir ses "kollarımı bırakıyorum; korkuyorum. Tutun beni" demekte...</p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8478252663473747015?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-36396531283763179942009-03-03T11:37:00.000-08:002009-03-03T13:07:26.929-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sa2JZ5NaHWI/AAAAAAAAAGs/kzkt_5umjxs/s1600-h/P1040374.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309050613686476130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/Sa2JZ5NaHWI/AAAAAAAAAGs/kzkt_5umjxs/s400/P1040374.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center">YETEEEEEEEEEEER! </div><div align="center">İnsan ne çok kendine kendi zarar verirmiş.... Ödüm patlıyor, daha iyi olurum diye...Bir şey var tutuyor beni...Sanki kuyuma sığmayacak sanki taşacak ve ben onu kapsayamayacağım...Yapabileceklerimi yapmıyorum. Bile bile...Hergün kendi gözümün içine baka baka... Bambaşka diyarlardayım. Kabul et kendini. Anla!</div><div align="center">Kızgınım. Çünkü annem istediğim gibi değil. Üzgünüm çünkü aslında hiç olmamış...Öylece kendince biriymiş O da. Ve de biraz kendinden yana. Ne çok gözümde büyütmüşüm. Ne çok dert etmişim...Peh... En çok yoran hayattaki yansıları içimde. Başka kaynaklardan beslenmeliyim. Kendince seviyor o da...Kendince...</div><div align="center">BEST REVENGE İS BETTER LİFE...şarkı sözleri aklımdan geçiyor. Gerçekten zengin bir hayatım olsun istiyorum. Aslında hiç de fena değil ama daha dolu olsun, daha derin olsun ve daha keyifli ve yalın...</div><div align="center">Yogaya başladım. pek bir sevdim. Yoga hocamı da, evini de...Eve tarçın ve kaküle çayının kokusu ile giriyorsunuz...Sonrasında sade ama her bir köşesi inceliklerle, duygularla çevrili ayrıntılar göze çarpıyor. Fotoğraf çekmeyi seven eşinin bir resmi duvarda, güzel bir müzik fonda. Sinemayı sevdikleri için evdeki bir duvarı beyaza boyayıp barkovizyon almışlar, geceleri battaniyenin altında seyrediyorlarmış. Duvarda ve buzdolabında resimler, dergiler... Küçük bir balkon-oda; saksılar, pofidik örtüler, sallanan kanepe ve değişik ışıklndırması ile sanki kaçış bölgesi; cennet köşesi...</div><div align="center">Bunca fotoğraf çekmeme rağmen birini bile tab ettirmeyip, asmadığımı farkettim.</div><div align="center">En son seramik sergisinden el yapımı, göz nuru eselerimi dahi almadım. Kaç ay geçti...</div><div align="center">Yazdığım öyküleri hiç toparlayıp bir kapak altında toplamadım.</div><div align="center">Yaptığım çalışmaları kabaca derleyip bilimsel dergilere yollamadım.</div><div align="center">Her ay muhtemel yumurtlamama rağmen çocuk yapmadım!</div><div align="center">Ne zamandır çekmecelerimi düzeltmedim.</div><div align="center">Onca kitap aldım okumadım.</div><div align="center">K dergilerim dizi dizi bana bakıyor.</div><div align="center">Bir sürü tarif denenmek üzere beni bekliyor.</div><div align="center">Ne çok şey yapasım var.</div><div align="center">Eğlencenin dibine vurasım, kahkahadan duramayasım var.</div><div align="center">Tüm kadın, dekarosyan dergilerini okuyasım geliyor.</div><div align="center">Yağlı boyalarla evi boyayasım, pastelle karalayasım var.</div><div align="center">Gittiğim yerleri yazasım geliyor.</div><div align="center">Hep ama hep gezesim; türlü çeşit insan tanıyasım, sevesim, arkadaş olasım var.</div><div align="center"><strong>Karışık içimden kaçıp koca bir dünyada kaybolasım var.</strong></div><div align="center">Hey dünya beni bayıltsana...</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3639653128376317994?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-57153237891999866422009-02-21T15:21:00.000-08:002009-02-21T16:22:41.325-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SaCM0phrw1I/AAAAAAAAAGk/lru75aTvpPI/s1600-h/P1040974.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305395197170664274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SaCM0phrw1I/AAAAAAAAAGk/lru75aTvpPI/s400/P1040974.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p>İşte bu yüz benim çektiğim; National Geographic kapağı adayım. Boş zamanlarımda fotoğraflarımın üzerinden geçerken her defasında biraz daha fazla durduğum bir yüz bu! Birşey var yüzünde...gözünde...duruşunda...giysilerinde... Hayatı sorgular bir şey var ifadesinde. Bir şey var....Venedik'te kalabalık ailesi vardı yanında. Nasıl bir hayatı vardır? Neler onu üzüyor? Nelere seviniyordur? Büyük bir derdi var mıdır acaba? Aşık olduğu bir adam var mıdır? </p><p>Küçüklükten bu yana merak ederim insanların gözlerinin arkasında neler oluyor, neler düşünüp akıllarından geçiriyor, neye duygulanırlar... Birisiyle tanıştığımda en çok onun öyküsünü merak ediyorum. K dergisinde de her zaman yazdığı gibi; "İnsan kendini yalnızca insanda tanır."</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5715323789199986642?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-81836552581579098802009-02-08T13:22:00.000-08:002009-02-08T14:18:38.317-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SY9ZrQUKUrI/AAAAAAAAAGc/phlXaiWcHGg/s1600-h/P1010266.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300553886087140018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SY9ZrQUKUrI/AAAAAAAAAGc/phlXaiWcHGg/s400/P1010266.JPG" border="0" /></a><br /><div>Hayata karşı direncim kırıldığında vucüdumun da buna eşlik etmesi her zaman tesadüf olmadığını düşünüyorum. O yüzden güçlendirici ilaç ya da vitaminlerle beraber bana iyi gelecek, iyi yaptığım şeyleri farkına varmamı sağlayacak, güzel şeyler hayal ediyorum aynı zamanda. Bazan da vuruyorum dibe. Hem ruhsal hem bedensel süründüğümü hissediyorum. Daha bir güçsüz, daha bir çocuk, daha bir mızmız oluyorum. Hiçbir çaba sarfetmiyorum. Sadece, öylece yatıyorum. Arada bizimkilere telefon açıp ne kadar hasta olduğumu anlatıyorum. Bulaşıklar birikiyor. Bir yandan tam da bugüne ayarlanmış, bekletilmiş işler göz kırpıyor; yattığın yerde okuyabilirsin aslında diyor ama hazır mazaretim de varken gözlerimi kapatıyorum. Yarın olsun bakarız:) Yarın 3.5 atacağım ama olsun...Şimdi kimse beni polar battanyemin altından çıkartamaz. Kararımı ve sonuçlarını alıyorum! Bugün sadece boğazımın daha da şişip şişmediğini, televizyonda daha saçma birşey olup olmadığını, K dergisindeki başka bir yazarın hayatını, teniden ateşlenip ateşlenmediğimi, ağrıyan yerlerimi düşünmek istiyorum. Banyo bile yapmak istemiyorum. Öylece hayat dursun, zaman dursun, terim geçsin, sızlayn yerlerim dinsin istiyorum o kadar. </div><br /><div>Bağımlılık ve çeşitleri...Bu aralar aklıma takılan okuduklarımdan. Bir de kaçış bağımlılığı alt tipi varmış. Yoğun stres altında ya da sorunları çözmek zor hatta imkansız gibi geldiğinde insanın kendisine keyif duygusunı yeniden hissedebileceği yeni bir saha açmasıymış. Diğer bir deyişle bu maçı yarıda bırakıp yan saha da yeni bir oyuna başlamak gibi birşey... Bazan bu bir sigara bazan bir içki bazan bende ki şekli yoğun kitap okuma,film seyretme, onlarca blogu baştan sona okuma şeklinde seyrediyor. Önceliklerimi belirleyemiyorum. Yapmam gereken hayati işleri yarıda bırakıp sıfırdan bambaşka yepyeni limanlara yelken açıyorum. Keyif de alıyorum... Ama aldığım keyfin üzerinde bir kırbaç ruhumu acıtıyor. Kaçıp gitmek istiyorum. İşte tam bu anlarda gerçekten gittiğim de oluyor. Gerçekten somut anlamda gidiyorum. Geldiğimde herşey yumak olmuş, açmamı bekliyor oluyor. Hayat kısaca o zaman zor geçiyor. Düşündüm de tek bir saniye yok huzur ve rahatlıkla, aklımdaki işleri bitirmiş olarak nefes aldığım. Sırf bu duyguyu tatmak için birkez olsun onca uğrştığım şeyleri çerçevelemek istiyorum. Bunu gerçekten istiyorum.</div><br /><div>Kendimi bunca acıtmak istemiyorum. Kendime bakmak istiyorum. Çok ihmal ettim biliyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8183655258157909880?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-84733721989011205302009-02-05T11:28:00.000-08:002009-02-05T12:07:14.088-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SYtA3Vx1G3I/AAAAAAAAAGU/Cra7HvjTgHs/s1600-h/P1060124.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299400706014649202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SYtA3Vx1G3I/AAAAAAAAAGU/Cra7HvjTgHs/s400/P1060124.JPG" border="0" /></a><br /><div>ÇIĞLIK<br /><br />Gözlerini açtığında duvarları buldu karşısında. Bu soğuk bentlerin her köşesiyle öyle içli dışlı olmuştu ki. Dile gelirlerdi bazen, yalnızlıktan bahsederlerdi. Üşürdün o zaman. Sen yorganına sarıldıkça duvarlar çaresizliğini yüzüne vururdu. Artık hangi yöne dönsen onları görürdün, bırakmazlardı yakanı. Zavallılığından güç bulur daha da uzar, büyür, genişlerlerdi. Öyle bir an gelirdi ki hepsi başka şekil almış, büzüşmüş, seni sıkıştırıyorlardı en köşede. Duvarların rengiyle boyanırdı gözlerin. Tüm ısını alırdı bu kalın buz kalıpları. Dümdüz durmalarına karşın sırlar saklıydı küçük girintilerinde. Ne çok şeyi bilirlerdi onlar… Hıçkırıklarını, iç çekişlerini yalnız bu dilsiz koca duvarlar duyardı. Dert ortağın değildi. Her şeyi bildiğini siyah gecelerinde sinsi gülüşleri ile yüzüne vururlardı. Onlarla yaşamaya alıştırmıştı kendini. Yoksa nasıl geçerdi günleri bu kutuda.<br />Gözlerini kapadı. Derin bir nefes aldı. Başladı düşünmeye… Hayalinde bile olsa onu görmek, konuşmak onla; yüreğini azıcık olsun ferahlatmaya yetiyordu. Günlerden beri hiçbir şey yapmayıp sadece onu düşlediğini fark etti. Ama bu hoşuna gidiyordu. Memnundu halinden. Hem özgürlüğün tadını çıkartıyor, duymak istediği her sözü söyletiyor, gerçekte yapamayacağını bildiği her şeyi yaşıyordu böylece. Çorak hayatının tek çiçeğiydi o. Sevdiğiydi… Daha ne söylenebilirdi ki…<br />Aslında O sevmeyi seviyordu. Muhtaçtı ona, hava gibi, su gibi. Onla yaşamaya alışmıştı bedeni, bağlanmıştı bir defa. Onlaydı her zaman. İçinden bir parçaydı sanki… Ne çok seviyordu… Düşünmek dahi yokluğunu karabasanlara sürüklemeye yetiyordu. Onsuz hayat ne anlamsız olurdu diye geçti aklından…<br />Kalktı. İki adım yürüdü. Sonra yine oturdu karyolasına. Beyninde yine o bildik söylevler aynı şeyi tekrarlıyordu. “Hiç olduğundan, işe yaramazlığından, tembelliğinden, kararlı ve yürekli olamayışından” bahsediyordu. Otları hatırladı ansızın. Tomurcuk olup ilkin, yeşerip sonra, arada bir esen rüzgarla oyalanıp; salınarak, gelen güzle yok olan uçsuz yeşilliğin en küçük birimi, en işlevsizi…<br />Hayır! Hayır! Ot olmak istemiyordu koca ormanda. Ulu bir ağaç olmalıydı, kasırgalarda dahi en ince dalları ile dimdik duran. Baş köşelerde sunulan meyveler vermeliydi; yıllar geçse de üstünden tadı unutulmayan. Önemli olmalıydı hatta kutsi, tek… İstemek ve düşlemek… Tek yaptığı buydu. Duvarlar gülüyordu şimdi O’na. Yine bir açığını yakalamışlardı…<br />‘Bir şeyler yapmalısın, bir şeyler’ diye bağırıyordu içindeki. Beynini kazıyan aynı tümceler zorluyordu O’nu. O ise korkuyordu. Bir adım atsa hazırdı koşmaya bacakları ama yapamıyor besbelli cesaret edemiyordu. Nerden başlasaydı? Nerden?<br />…<br />İrkilmiş gibi ayağa kalktı. Aynaya baktı., baktı, baktı. Koşar adımlarla terk etti bu dört duvarı. Dünyaya O’nun da yaşadığını duyurma vakti gelmişti. O da vardı artık bu koşuşturmada. O’da vardı saat tik takları arasındaki telaşlarda. Üretmekde, insana hizmet etmekte, çalışmakta ve çalışmakta… Terlediğini, soluduğunu, yaşadığını hissetmenin keyfiyle yorulmamakta ve yenilenmekte her günün sonunda… Bitmişti şimdi tüm korkuları. Emin. Her şey istemekteki o karar gücüne bağlıydı ve işte geçmişti, en büyük kısmı.<br />Gidiyordu nereye bilmeden. Dönmeyeceğini biliyordu ya…Ayakları değildi kendini sürükleyen. Tüm kalbi götürüyordu O’nu. Mutluluğun giz kapısına. Gülüyordu gözleri. “İşte bu! İşte bu! diye tebrik etti içindeki. Yakalamıştı kaçırdığı yıldızını…Damarlarında yayılan bir kıvılcım, gönlünde bir çiçek.<br /><br /><br />Ağustos 1997'de yazılmış bugün nedense tekrar okunası gelmiş el yapımı, yürek dokuması eskilerden bir öykü...</div><div></div><div>Odadan dışarı çıkabilirsem eğer biliyorum ki dışarda hayat var, balkondan bile bakabilmek bazan güç istiyor...İnsanın kendi ördüğü tuğlalardan hücreler içinde kendisini bulması; endemik bir durum mu? </div><div>1997'de yazdığım bu öyküye, bazı satırlarına katılasım gelmiyor...Mesala şimdilerde eskiden büyük bir gaddarlıkla en işlevsizi olarak tanımladığım otları -ve temsillerini hayatta- aslında pek de öyle görmüyorum. Herkes herşey her durum başka ve değerli geliyor. "Kasım'da aşk başkadır" filminin de bu fikrimde payı büyük olduğunu söylemeliyim. Diğer bir 1997 model bene katılmadığım nokta; üretime dayalı değerlilik sistemine vurgu yapması... Ya da başka bir anlatımla <em>yaptığı </em>ile değerli kılması, <em>olduğu</em> ile değil. </div><div>Anladım ki; geçen zaman içinde bazan ot olabilmek ve bunun keyfini sürebilmek en büyük erdemmiş. </div><div>Anladım ki; O kutsi ağacın başına gelmeyenler kalmamış...</div><div>Anladım ki; aslında inceden inceye rüzgara kendini bırakıvermeyi, onla salınmayı, her baharda renk değiştirip gelen iklime hızla uyum sağlayabilmeyi, insanların çok daha fazla içli dışlı oldukları, üzerinde koştukları, sarıldıkları bu çimleri her bir dalını kontrol etmekten yorulmuş, heybetli duruşunu muhafaza etmekten sıkılmış, günden güne daha çok göğe uzanacağını sanırken köklerinin daha da derine uzandığını ve daha da bağlandığını hisseden ağaç kıskanırmış.</div><div>Anladım ki; eğer varsa bir sevgili, onu düşlemek en büyük işmiş.</div><div>Anladım ki; Bazan asıl o koşturmaca ve telaşa kendini kaptırmamak, dingin ve sakin öylece durmak diğer insanlara yapabileceğin en büyük "hizmet"miş....:)</div><div>Anladım ki; geçen on iki senede değişmişim.... İyi ki değişmişim....</div><div> </div><div></div><div>Not: En büyük çığlık; içine haykırılandır! </div><div> </div><div></div><div>Kuyularında çığlığı yankılanan...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8473372198901120530?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-29691822298804258292009-01-27T23:49:00.000-08:002009-01-28T00:08:25.409-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SYAPQclDiQI/AAAAAAAAAGM/GWpqtFP5FMM/s1600-h/n617287093_1022085_6904.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SYAPQclDiQI/AAAAAAAAAGM/GWpqtFP5FMM/s400/n617287093_1022085_6904.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296249937011640578" border="0" /></a>Kendi ormanımda kayboldum....<br />İçimin derinliklerinde boğuldum gibi hissediyorum...<br />Aslında keyifliyim...Günlerim bir şekilde, arkadaşlar, espriler, günlük koşuşturmacalarla geçiyor...Bir yandan da yapmayıp ertelediklerim teker teker artıyor...Hatta geçmiştekilerle birleşip bana nefes aldırmaz bir hal aldılar...<br />Yapmıyorum. Yapmıyorum. Yapamıyorum.<br />Sanki yapsam da anlamı yok gibi bir his mi? Kendimde huzuru, birşeyleri bitirmiş,içine sinmiş hissini unuttuğumdan mı bilmem, neden bir türlü bilmememden mi OLMUYOR. Hayat ister gibi yaptıklarımı yapmayarak paralizi şeklinde geçiyor...İster gibi diyorum çünkü içimden bir ses aslında gerçekten istesem ya da isteyememekteki farkında olmadığım engelleri kaldırsam olabilecek gibi diyor... Ama başka türlü olmalı hayatım...Başka türlü akmalı..Bir iç disiplinim olmalı! Bu konuya kafamda açtığım alan, verdiğim efor kadar bu işleri yapsaydım hepsi bitmişti....<br />Acaba işimin bitmesini mi istemiyorum? Komik ama gerçekten olabilir.... Herşey olabilir...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-2969182229880425829?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-80466196993743038052009-01-26T11:47:00.000-08:002009-01-26T12:29:32.176-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SX4ThOCYXfI/AAAAAAAAAGE/1yMeL0zfei4/s1600-h/n617287093_1021849_1118.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295691673258974706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SX4ThOCYXfI/AAAAAAAAAGE/1yMeL0zfei4/s400/n617287093_1021849_1118.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Artık...Hayatıma BAŞLIYORUM. </div><div align="center">Korkularımı ATIYORUM. </div><div align="center">Hayatı yüzdeyüz kendimce YAŞIYORUM. </div><div align="center">Kanatlarımı ÇIRPIYORUM.</div><div align="center"> Kendimi SEVİYORUM. </div><div align="center">Üstü örtük engelleri GÖRÜYORUM.</div><div align="center">Uzansam hemen yanı başımda sanki...</div><div align="center">BİLİYORUM....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8046619699374303805?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-35401921561624916792009-01-25T15:30:00.000-08:002009-01-25T16:20:30.141-08:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXz40JqPf7I/AAAAAAAAAF8/Ceh0QSbSgpY/s1600-h/n617287093_1021853_2016.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295380836710842290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXz40JqPf7I/AAAAAAAAAF8/Ceh0QSbSgpY/s400/n617287093_1021853_2016.jpg" border="0" /></a> Öylece uzanmıştım blog divanına serbest çağrışımlarımı birbiri ardına sıralamaktaydım... Bu blog benim sanki hep kendimle konuşmalarım, söylemediklerimi yazdığım, bağıran sessizliğim, görünmeyen yüzüm olmuştu...Daha yeni kurmuştum ve yeni alışmaktaydım sanal düzlemde gerçeklerimi haykırmaya...Ve sanki bunlar başka birine söylenemeyeceği için suya anlatılan rüyalar gibi içimdeki kuyuya bağırdıklarımdı. Hem ben olacaktım hem olmayacaktım....Kim olduğum, ne yaptığımdan öte sadece içimden geçenler ve hayatımdan geçenler olacaktı burda...İlk başlarda daha çok monolog bir blog olur sanki derken -çünkü didaktik, öğretici, eğitici bir tarafı yoktu- derken..... </div><div align="justify">Ve işte ilk izleyicimin Nily olduğunu öğreniyorum.... Garip bir his yaşadığım...Sanki hep sanal/ rüya/ hayal gibi atfettiğim ama aslında en gerçek en derin yerim olan bu blog; başka gerçek, etten kemikten kimselerce de izenebilmekte! Bu hep bildiğini varsaydığın ama tam da hissetmediğin olağan durumları başına gelince her hücrenle bilmek gibi...anlamak gibi... Girmeden edemediğim, hayatındaki gelişmeleri, düşüncelerini, yazdıklarını merak ettiğim kenarda yazılı bir çok site var. Bu bloglarla ilk karşılaştığımdan bu yana evimden biri gibi olan arkadaşımmış gibi hissettiğim sessiz sedasız sitesine girip pek de not bırakmadan yorum yazmadan çıktıklarım var. Ama sorsanız güncelde sık karşılaştığım ama iç dünyasını pek bilemediğim insanlara nazaran çok daha fazla şey söyleyebilirim onlar hakkında...Yazdıkları ve satır aralarında bende kalanlarla... Veeee işte...içimdeki kuyuya da bakanlar olduğunu görmek gerçekten bazan kuyunun soğuk ve derin kuytusunda yalnız hisseden bana çok iyi geldi....</div><div align="justify">Hoşgeldin ey izleyici sayfama...hoşgeldin yüreğime... Hadiiii....Lilililililili... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3540192156162491679?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-52556560041302411992009-01-20T05:52:00.000-08:002009-01-20T06:01:42.269-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXXYERVj2RI/AAAAAAAAAF0/Y3pz3cAYBpg/s1600-h/Yeni+Resim.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXXYERVj2RI/AAAAAAAAAF0/Y3pz3cAYBpg/s400/Yeni+Resim.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293374504928794898" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Kendimi sevmek için ne yapıyorum?<br />Kendime daha da öfkelenmek için yapmadıklarım aşikar...<br />Hayatı öylece kucaklamak bunca mı zor? Burası kelebekler vadisi... "Kelebeğin ömrü bir gün deme o senin gibi ayları değil, anları sayar" diyor Tagore... Bu aralar; kitap, film, keyif, keyif,keyif...derken ayların geçmekte olduğunu, sonrasında yapmadığımı farkettiğimde çok ama çok kızacağım halet-i ruhiyeler içindeyim. Hadi beni ordan çıkarsın diye Ivan Osokin'in tuhaf yaşamı'nı okuyayım dedim; o da bu dzenin bir parçası olarak kendimi kandırmacalarımdan biriymiş şimdilerde anladım. Soru şu ve net aslında...<br />Eeee.. Anladın tamam eylem ne düşünmektesin?<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5255656004130241199?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-80402010308309067052009-01-20T04:47:00.000-08:002009-01-20T05:10:24.988-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXXJJtCY8iI/AAAAAAAAAFE/LO6xmBOvzFk/s1600-h/maikedininmutfagi_kapak10.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXXJJtCY8iI/AAAAAAAAAFE/LO6xmBOvzFk/s400/maikedininmutfagi_kapak10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293358105589510690" border="0" /></a>Bu aralar filmlere verdim kendimi demişken dün izlediğim, yer yer gözlerimin dolup yer yer güldüğüm, düşündüğüm film...Gitmek üzerine bir film...Geride bıraktıklarında aklı kalmak aslında tam da gidememekle ilgili...Tarçın, kimyon, kekik, kısa Mustafa, acı ve tuz...Hayatın ve mutfağın bütün baharatları ile ilgili...Her yeni filmde içimden yeniden kocaman bir mutfakta yemekler, pastalar yapasım geliyor... Filmde hayatı baharatlar merkezinde anlamaya çalışan bir dede ve muthiş gözlemci torunu Fannis arasında geçen diyalogladan birinde<br />Biber acı ve kavruktur, tıpkı güneş gibi...<br />Tuz, ihtiyaç duyulduğunda birinin hayatınına ekilebilir...<br />Tarçın acı ve tatlıdır, tıpkı bir kadın gibi... der dede....<br /><br />Hayatımı baharatlara bölsem en çok hangisi baskın gelirdi acaba?<br />... <br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXXH7vj4k1I/AAAAAAAAAE8/2QgfJUbtVYk/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 22px; height: 2px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SXXH7vj4k1I/AAAAAAAAAE8/2QgfJUbtVYk/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293356766237070162" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-8040201030830906705?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-36520428943378322542009-01-11T04:59:00.000-08:002009-01-11T05:20:43.475-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWnuoFudbuI/AAAAAAAAAE0/-LMGYV08XFU/s1600-h/eternal-sunshine.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWnuoFudbuI/AAAAAAAAAE0/-LMGYV08XFU/s400/eternal-sunshine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290021609822580450" border="0" /></a><br />Türkçeye "sil baştan" ismiyle çevrilmiş; "Eternal sunshine of the spotless mind" ...Yenilerde Amigdalayla ilgili bir sunum yapmış ve kişinin duygu tonu ile etiketlediği belleği silmesinin ne kadar zor olduğunu bilmek bu filme kendimi bir türlü kaptıramama yol açtı; Çünkü zor...Hem de çok zor. Yıllar süren bir analiz ancak işte o küçücük organda kayıtlı olanlara çıkarıp, bakıp başka tümcelerle yeniden geri koymayı sağlıyor. Ama hassas noktasına dair yaşam olayları tekrarlar gibi olduğunda; yeniden tüm vucudu kaplar duygu seli gibi sarıversede ; işte o an yatıştırmak kendini, yeniden tanımladığın adlarla, o sele kapılıp gitmemeyi sağlıyor. Ama ne çare içinde<br />farklı bir hava durumu oluveriyor ve hissediliyor. Psikoanalizin faydası sanırım o havanın ikliminde kalmamak...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWnt_tXBNlI/AAAAAAAAAEs/cP97a4Hj98Q/s1600-h/1972275_large.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWnt_tXBNlI/AAAAAAAAAEs/cP97a4Hj98Q/s400/1972275_large.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290020916087043666" border="0" /></a>Diğer film; P.S. I love you... Vamık Volkan'ın "Gidenin ardından" kitabı... Yas..Yasın yansımaları...Kolaylaştıran ve zorlaştıran koşulları... Yas..Yas..Kayıp.... Bende çağrıştırdıkları...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3652042894337832254?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-17358974077610238482009-01-10T06:20:00.000-08:002009-01-10T06:54:20.884-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWi11sKmkSI/AAAAAAAAAEk/8aQBEhhR9lc/s1600-h/DVE5HGFHqy75HM_l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289677696339972386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 283px; CURSOR: hand; HEIGHT: 414px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWi11sKmkSI/AAAAAAAAAEk/8aQBEhhR9lc/s400/DVE5HGFHqy75HM_l.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWiwbab_yWI/AAAAAAAAAEc/_Lcqf_5FHr0/s1600-h/P1060253.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289671747346352482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SWiwbab_yWI/AAAAAAAAAEc/_Lcqf_5FHr0/s400/P1060253.JPG" border="0" /></a> Uzun uzun...Sanki tek derdi zeytinleri yakalamakmış gibi...Keyifle...Döne döne...Otura kalka..Gidip gele gele...<br /><div>Sabah yoga yaptım:) Sıklığı az olsa da 1-2 haftada bir..Faydası olur mu oluyor mu bilmiyorum.Koyuyorum CD'i. Derin derin nefes aldım...</div><div>Bugün arkadaşlarımızı gezeceğiz..Bebekler seveceğiz...</div><div>Ben eğer erken gelirsek hindistan cevizli pasta ya da waffle yapacağım...Ya da waffle'ı yarın kahvaltıya yapayım... </div><br /><div>Mutluyum. Kafamın içinde vıdı vıdı eden bikaç çenesi düşük var ama keyif, sağduyulu, farkındalıklı kısmım daha gür çıksın sesi istiyorum...ha bu arada Sindrella Man'i izledim. Sevdim. Ağladım. Kızdım.Üzüldüm...Güzeldi...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1735897407761023848?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-17019514018004095182009-01-03T07:20:00.000-08:002009-01-03T08:37:22.969-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-FphSuXqI/AAAAAAAAAEU/V0ju_vsU4WY/s1600-h/040_FP1083%7EAudrey-Hepburn-Breakfast-at-Tiffany-s-Posters.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 282px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-FphSuXqI/AAAAAAAAAEU/V0ju_vsU4WY/s400/040_FP1083%7EAudrey-Hepburn-Breakfast-at-Tiffany-s-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287091435914288802" border="0" /></a><br />Bu film "Issız adam"dan sonra eski bir "Issız kadın" filmi...Hiçbir şeye bağlanmayan, bağlanamayan, kedisine isim bile koymaktan imtina eden yaralı bir ruh...ince bir beden...masumane bir yüzdü Aydrey Hepburn filmde.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-FQ7aSKVI/AAAAAAAAAEM/vv-WRLIPGgw/s1600-h/Great-Gatsby-Movie.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 276px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-FQ7aSKVI/AAAAAAAAAEM/vv-WRLIPGgw/s400/Great-Gatsby-Movie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287091013428586834" border="0" /></a><br />Elif Şafak'ın kızına koyduğu Zelda isminin sahibi Zelda Fitzgerald'dan esinlenerek çalkantılı ve gösterişli yaşamları anlatan eşi Scott Fitzgerald'ın bir dönem baş yapıtlar arasına girmiş "Muhteşem Gatsby" romanından uyarlanmış. Bu çifti, hayatlarının sansasyonelliği tekrar tekrar karşıma çıktı ve merak ettim. Hayat öykülerini filmden daha sürükleyici buldum. Filmi izleme girişimimiz iki kez derin bir uyku ile sonuçlansa da sonunda bitirebildik...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-D9yliZjI/AAAAAAAAAEE/qla48JKPQ7E/s1600-h/6wqxi6o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-D9yliZjI/AAAAAAAAAEE/qla48JKPQ7E/s400/6wqxi6o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287089585130726962" border="0" /></a><br />Uzun uzun konuştuk bu filmi...Uzun uzun psikoanalitik açıdan anlamaya çalıştık bu Ted Bundy muadili adamı...Malign Narsisizmi...İlkel dürtüleri... İzlenmesi gerekenlerden...Filmlerde korku ve şiddete dayanayamayan ben için bile, bunca şiddete rağmen izlenmesi gerekenlerden....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-D4qBdNfI/AAAAAAAAAD8/yP5E1q6tMp8/s1600-h/squidandthewhalekr9.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 264px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-D4qBdNfI/AAAAAAAAAD8/yP5E1q6tMp8/s400/squidandthewhalekr9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287089496932562418" border="0" /></a>Sıkıldım...Çocuklara üzüldüm...Kendiyle uğraşan, çocukları sanki çok hesaba katıyor gibi davranan ancak kendisinden başka bir varlığı pek de düşünemeyen ebeveynler...insanın içine öfke doluşturan bir film...<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-DqiBiaXI/AAAAAAAAAD0/i8x-WX2OQmE/s1600-h/Marie_Antoinette.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-DqiBiaXI/AAAAAAAAAD0/i8x-WX2OQmE/s400/Marie_Antoinette.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287089254267251058" border="0" /></a><br />Haz...Haz..Haz...Gerçekten kostüm oskarını haketmiş...Filmdem iki şey kaldı aklımda kalan...1.Carpe Diem yani gününü gün et 2. Sabırlı ve sevgi dolu ol. :)<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-DXzaGG-I/AAAAAAAAADs/nJo2qLnS20Q/s1600-h/neseli_dalgalar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 230px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SV-DXzaGG-I/AAAAAAAAADs/nJo2qLnS20Q/s400/neseli_dalgalar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287088932516142050" border="0" /></a>Super...Superdi...Özellikle Ulak'ın sarsıcı duygularından sonra tekrar izlesek mi, iyi hoş duygularla doluversek mi hisi uyandıran, çocuğumla beraber izleme hayalini kurdurtan super ılık, yumuşacık bir film.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1701951401800409518?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-73566551390724381242008-12-28T04:27:00.000-08:002008-12-28T06:19:31.354-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SVdw9d_IstI/AAAAAAAAADc/EHLqVWTdahk/s1600-h/ulak_afis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284816889066336978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 280px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SVdw9d_IstI/AAAAAAAAADc/EHLqVWTdahk/s400/ulak_afis.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Çağan Irmak'ı kıskanıyorum. İçindeki potansiyeli kinetiğe geçirebilmesini, yorulmasını, keyif almasını, eğlenmesini, düşüncelerini, sadeliğini, kendisini... </div><div align="center">Bir gün anlarsın...Sen niye varsın? Oluşun hayatta neye dokunur? Ne yapmaktasın? Olduğun şeyi mi gerçekleştiriyosun? Bir karmaşada yuvarlanıyor musun? Sen nesin ve neyi istiyorsun?</div><div align="center">Ben sanırım bilmedim. Ben sanırım kendimi görmedim. Ben sanırım hep sandım.............................</div><div align="center">Yenilerde içimde bir kıvılcım. Yenilerde bir umut var. Kendimi gerçekleştirmek isteyişim var. Hayatlarını coşkuyla, keyifle, umutla, yüksüz, yalın yaşayanlara büyük bir gıpta, anlama isteği ve özenişim var. Nerden başlayacağını bilmeyen ne yapacağı konusunda kafası karışık, yaptıklarını önemseyemeyen, değerlendiremeyen ve en çok koyan da -bunun bir yansıması olarak -önemsetememenin ezikliği, hüznü, üzüntüsü var içimde. 30 yaşımdayım. Bir küçücük kız içimde. Büyümedi. Sofralar kuramadı. İçini gösteremedi. </div><div align="center">Başta kendisi bakmadı da ondan. Başta içindekilerle kendisi barışmadı da ondan. </div><div align="center">Olduğu gibi değil olacağı gibi sevildi belki de. Hepsi bundan...</div><div align="center">Geçmişe kusur tutacak değilim. Bilirim ki BİLMEDİ O da. GÖRMEDİ O da. ANLAŞILAMADI. O yüzden anlamadı beni küçücükken. Şimdi büyüdüm. İçimde bir taraf hala umutla, gözyaşıyla, hüzünle Onu beklemekte. Ulak'ı beklemekte. </div><div align="center">Diyorlar ki bekleme...Olmayacak...</div><div align="center">Diyorlar ki; madem öyle sen bir ulak ol. </div><div align="center">Diyorlar ki bekleme ol. İsteme yap. Dilenme ver. Ağlama güldür....</div><div align="center">İşte şimdi Çağan Irmak'ın diğer filmine aklım karışıyor ve içimde bir ses; "Çok zor be anne çok zor..." deyiveriyor. Zor da olsa çok da yorsa kalkmazsan, uyursan bu karda ölüvereceğini biliyor bir tarafım ama ne çare elimi uzatmak, kaslarımı hissetmek bile imkansız gibiyken nasıl giderim. Nasıl giderim kendimden...Nasıl giderim geçmişimin tortularından...Nasıl giderim kendime.......</div><div align="center">Nasıl?Nasıl?Nasıl?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7356655139072438124?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-1684983336184903932008-12-15T11:35:00.000-08:002008-12-15T15:06:49.603-08:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280103495708936098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 148px; CURSOR: hand; HEIGHT: 185px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SUayJ3cHh6I/AAAAAAAAADU/2u-t_JQxFeo/s400/150px-Masumiyet_M%C3%BCzesi_kapak.jpg" border="0" /><br /><br /><p align="center">Bir kitap bunca mı deler insanın içini delik deşik...</p><p align="center">Bittiğinde kocaman bir düğüm geldi oturdu boğazıma...</p><p align="center">Ağlasam?... Dinecek gibi değil o buruk acı...</p><p align="center"><em>Buruk kor bir acı</em>... tam da karşılığı bu sanırım...</p><p align="center">En çok koyan da ne biliyor musun? Gazap Üzümleri'nde de son satırı okursun ve romanı gerçekten o an anlarsın ya işte öyle bir şey...2 günde 586 sayfa...Bana yasaklanmalı iyi bir kitap okumak.. özellikle kapıda bekleyen onca iş, hazırlanması gereken onca seminer varken...Ha okudun bitti değil mi? Çık o havadan! yok olmaz.Bir film izler haftalarca filmin fragmanlarını yeniden yeniden...Kafasında devamlı döndürdüğü sahneleri söylemiyorum bile...Bir kitap okur sanki bundan sonra hayatı eskisi gibi olmayacak...Sanki içinde birşeyler coştu...koptu...değişti...Sanki o; o değil.... Ne oluyor kızım sana? Tamam anladım ilk iş İstanbul'a gidince Çukurcuma Caddesini bulmak...Füsun'u oracıkta hissetmek...Kemal'i anlamak her eşyayla... </p><p align="center">Yok... Yatışacak gibi değil...</p><p align="center">Behçet Necatigil de buna benzer bişey yapmıştı bana. Hatırlıyorum. Yalın bir anlatımla vurmuştu en derin yerlerden...Sade...İçli...Samimi...</p><p align="center">Offf....Offff...</p><p align="center">Romanın kahramanı "Herkes bilsin,çok mutlu bir hayat yaşadım" diyorsa nedir beni böyle ağlamaklı yapan? Dertlere gark eden?</p><p align="center">Offf...Offff....</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-168498333618490393?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-7071698709850919612008-12-06T11:33:00.000-08:002008-12-06T12:59:08.929-08:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/STrUmeoKlAI/AAAAAAAAADM/InQlcOb2hQk/s1600-h/P1050381.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276763670939603970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/STrUmeoKlAI/AAAAAAAAADM/InQlcOb2hQk/s400/P1050381.JPG" border="0" /></a><br />İçimdeki kuyuda bir kaplan sesi...Kaplanlar kükrer mi bilmiyorum ama bu çok korkunç sesler çıkartıyor...Herşeyi ve herkesi parçalayabilir...Kuyudan çıkmaya çalışıyor...Çılgına dönmüş...Burda ne işi var onu sorguluyor...Nasıl düşmüştü bu kuyuya?<br />Zamanında neyden kaçarken? Neyin peşindeyken?<br />Ama şimdi içimde ve pençeleri duvarlarımı yırtıyor...<br />Kaplanın kuyuda sakin durması imkansız ki...<br />İçime aldığım herşeyi parçalamak istiyor...Herşeyi...Bazan öfkesi öyle kabarıyor öyle kabarıyor ki açmış sonuna kadar ağzını sanki de boydan boya kuyuyu yutuverecek gibi!<br />Kızıyor...Garip sesler çıkartıyor...Tırmanmaya çalışıyor, düşüyor yeniden deniyor, düşüyor yeniden deniyor, düşüyor yeniden deniyor, düşüyor yeniden.. yeniden.. yeniden... Yoruluyor... Acıkıyor...Daha sinirli oluyor...Hali kalmıyor...Siniyor....Uyuyor...<br />Rüyasında koca kaplan kendini ağlarken görüyor hüngür hüngür... Öyle bir ağlamak ki sel oluyor bir bakmış ki. Öyle bir ağlamak ki almış götürmüş bedenini...Öyle bir ağlamak ki artık onun bir hükmü yok hayatta...Sadece sele uyum sağlayabilme yaşamak için...Kendi gözyaşına yani...<br />Sonra boğulcak gibi oluyor birden... Sanki de akan sel gürül gürül yokmuş...Sanki de sel toplanmış kuyuda, boğar olmuş, her tarafını kaplar olmuş...<br />Ölüm-ışık...Işık-ölüm...<br />Bitiş-başlangıç...<br />Yas-Umut...<br />Hepsi bir alaşım olmuş. Biliyormuş ki eğer dayanabilirse; biriken sular kuyunun ağzına getirir onu...Biliyormuş ki bırakırsa kendini; sular örter üzerini....<br />HA GAYRET!<br />Ha Gayret! Ha gayret! Ha gayret! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-707169870985091961?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-66637799855597302782008-12-04T11:26:00.000-08:002008-12-04T11:54:34.477-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/STgv_VCJpuI/AAAAAAAAACU/eybkVSnCJSc/s1600-h/P1030468.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/STgv_VCJpuI/AAAAAAAAACU/eybkVSnCJSc/s400/P1030468.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276019728488965858" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Hayat bu kadar renkli mi aslında?<br />Herşey olabilirim aslında:)<br />...<br />Çocukken büyüyünce herşey olabilirlik durumu hala geçerli mi?<br /><br />Çikolatalar yapsam, rengarenk pastalar...Sofralar kursam...<br />Flamenko, tango, salsa yapıyor olsam...<br />Müthiş bir filmin güçlü,zeki, nahif, güzel karakterini oynasam...<br />Şarkı söylesem sahnede elimde mikrofon...<br /><br />Çok mu geç?<br />Yeni yılla umuttan çok yas mı var içimde?<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6663779985559730278?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-8025613581077662252008-12-02T11:26:00.000-08:002008-12-02T12:17:21.940-08:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/STWMqboCC3I/AAAAAAAAACM/1m4ZYLc1tl4/s1600-h/yeni.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/STWMqboCC3I/AAAAAAAAACM/1m4ZYLc1tl4/s400/yeni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275277199132461938" border="0" /></a>İşte bu; yaz, deniz, kumsal dörtlüsünün dördüncüsü plaj havlum! Betty'i çok seviyorum. Bebek yüzü ve seksi giysisi ile ne kadar uğraşsa da -kırmızı topuklu pabuçlar, straplez siyah elbise gibi-gördüğünüz küçük bir kız dişi bir kadından daha çok.<br />Bazan esiyorlar bana da...Kırmızı ayakkabı alasım, yüz bakımı yaptırasım, alışverişle kaptırasım, kuaförden çıkmayasım, iç çamaşırcılarda vakit geçirip güzel kokular sürünesim geliyor...<br />Bazan kendimden geçercesine çalışasım, hiçbişey görmeyesim, sadece sayfalarca, kitaplarca okuyasım, önemli yerlerin altını çizip özet tablolar çıkarasım, kirlensem de yıkanmayasım geliyor...<br />Bazan Urla'daki bir balıkçının denize bakarkenki dinginliği ile etrafa bakasım, gözlem yapasım, insanları anlamaya çalışasım, kabullenişim, huzurla dolasım geliyor...<br />Bazan az zamanda bir sürü iş bitiresim, ordan oraya koşturup, sıraladığım plan listesinin teker teker keyifle üzerini çizesim, günün sonunda ne çok şey sığdırdım diyesim geliyor...<br />Bazan elimde ıhlamurum, polar battaniyeme sarılmış, kavruk kestane yerken film izleyesim, arada örgü öresim, cam bardaklara çiçekler boyayasım, çamurdan seramikler yapasım, albümlere bakasım, çektiğim resimlerin üzerinden tekrar tekrar geçerek oynayasım geliyor...<br /><br />Bazan tutkulu bir aşk yaşarken tüm kadınlığımla<br />bazan Einstein gibi delicesine çalışıp araştırırken<br />bazan kucağımda küçücük bir can emzirirken<br />bazan deniz kenarı evimin bahçesinde torna çevirip arada çiçeklerle ilgilenirken<br />bazan tüm dünyayı dolaşıp fotoğraflar çekerken<br />bazan uluslararası bir kongrede gözler üzerimde kulaklar söyleyeceklerimde iken konuşma yaparken<br />birisinin hayatına dokunurken ve bu dokunuşun iyi geldiği besbelli olmuşken<br />arkadaşlarımla karnım patlarcasına gülüyorken<br />yine bir Çağan Irmak filminde patlarcasına ağlıyorken<br />yazdığım bir kitapın imza gününde bir okurla konuşurken<br />bayramda ailecek kahvaltı sofrasında gevezelik edip bir yakının düğününde göbek atarken birisinin gözlerimin içine içine bakıp iyi ki varsın diyorken<br /><br />içimdeki kuyu dolmuş, taşmış etrafı sularken hayal ediyorum.....<br /><br />Çocuğumu, anneliğimi, kadınlığımı, insanlığımı, üretkenliğimi, hayata duruşumu, birşeyler katışımı hayal ediyorum...<br /><br />Şimdi ölmekten korkuyorum.<br />Bunları hissedememekten...<br /><br />Karnım ağrıyor...Gözlerim kısık...N'olur Allah'ım böyle olsun hayatım...Tabi bir de sağlıklı en önemlisi! Söyle bana ne yapmam lazım bu hayalleri inşa için? Nerden başlasam? Hangi tuğla önce gelmeli?<br /><br />Ben şimdi karın ağrımı bertaraf etme çalışması ile koyulayım yola... Hadi bismillah...:)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-802561358107766225?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-67591830047560913922008-11-25T12:59:00.000-08:002008-11-25T13:32:25.936-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSxrxWikwYI/AAAAAAAAAB8/8Xot-S0W66c/s1600-h/P1040086.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272707759352365442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSxrxWikwYI/AAAAAAAAAB8/8Xot-S0W66c/s400/P1040086.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><p align="center">Pazar 3:00 ve pazartesi 5:50 uyku saatlerimdi. Bugün tam da böyle bir kenara sızarım derken hala burdayım.... Yatak uzak... </p><p align="center">İki önemli sunum geçti üzerimden...Son ana bırakmanın dayanılmaz zorluğunu yaşadım. Tam kızıyordum ki kendime Selçuk Erdem'in bir karikatürü geldi aklıma, durdum:). Sanırım son ana kadar hazırlamam gereken şeyi hazır etmemem, son noktayı koymamam; sonsuzluğa uzanan "daha.. daha.. daha.." iç fısıldaşmalarının ürünü...Burda yeter deyip arkama bakmadan kesmek...ayrılmak...yeter görmek...emin olmak...kendine ve o ana kadar yaptıklarına inanmak... GÜVENMEK... </p><p align="center">işimi çok kolaylaştıracak gibi gözüküyor. Ben şimdi hayal kurmaya gidiyorum...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6759183004756091392?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-79548998194962674162008-11-23T13:47:00.000-08:002008-11-25T08:05:25.122-08:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSnQK0ONxII/AAAAAAAAAB0/6OnSEBIM8Mw/s1600-h/P1030466.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271973723049411714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 415px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 310px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSnQK0ONxII/AAAAAAAAAB0/6OnSEBIM8Mw/s400/P1030466.JPG" border="0" /></a><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: center">Seldi, lavdı, içim yangın yeriydi derken...duruldum. Sakinim ama hala ivil ivil birşeyler içimde kaynıyor, soğuk soğuk sular damarlarımda geziniyor...Ama daha sakinim. Daha samimi. Daha güvenli. Daha güçlü. Daha...<br />Aslında her AN bambaşka boyut bambaşka büyüklük bambaşka bakış bambaşka duruş...Her an değişim...geridönüşümsüz...her an büyüyor, küçülüyor gibiyim. Sanki hepsi benim sanki hepsi bir. Oysa her bir mozaiği, mozaiğinin rengi, tasarımı, şekli, saçlarının duruşu, kollarının yeri, baktığı yön, eteklerinin kıvrımı, uçuşu...hepsi farklı...hepsi bir..hepsi aynı...hepsi ayrı...<br />Sanırım ben buyum! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-7954899819496267416?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-33084267928722923812008-11-22T09:51:00.000-08:002008-11-22T12:26:58.943-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SShqYtCNIJI/AAAAAAAAABs/sNcTOOt1aXs/s1600-h/P1000433.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SShqYtCNIJI/AAAAAAAAABs/sNcTOOt1aXs/s400/P1000433.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271580336475414674" border="0" /></a><br />İçim yanıyor... Ta en dipte tam da kuyunun dibinde sanki bir volkan, yanardağ, etrafımı kaplayan lavlar...Yanıyorum...Üşüyorum...İçim titriyor...Gözyaşlarım içime doğru akıyor...Sel olmuş, lavlara doğru akıyor ama ne çare...Bir yanım buz bir yanım kor...Hiç beraber akamayan duş muslukları gibiyim. Teker teker...Önce el yakıcı sıcak...sonra dondurucu soğuk...Benim bir sınıra, bir kuvete, kovaya ihtiyacım var...Biriktirmeye...içimde tutmaya...<br /><div style="text-align: center;">Yaprakları saçılmış, dımdızlak kalmış bir çınar gibiyim...yalnız, ıssız yine de dik durmaya çalışan...dallarım kırılıyor... poyraz çok sert vuruyor...<br />Nasıl toparlayacağım? Nasıl hayata kaldığı yerden devam edeceğim bilmiyorum... Tek yapabildiğim yazmak...Aklımda tek çağrışan bana benzer doğa durumları...Çık bu metaforlardan somut düşün basit düşün. Hayat aslında senin ona yüklediğin anlamdan daha basit işliyor ama yok... İlle diyor ki komplike...İlle diyor ki sen anlayamadın... Başarısızlığın bundan...Rahat bıraksam kendimi..bunca üstüne gitmesem...Tam da korktuğum şey karşımda...Acaba yana yana olmasından korktuğum şey; en en dipte en en erken dönemde tek becerebildiğim tek kurtuluş bildiğim miydi?<br />Korktuğum şeyi mi istiyorum?<br />Başka yollar bulmalı...Çıkıp gitmeli bu tarihi mekandan...tortumdan...kokuşmuş, tarihi geçmiş içimin oyunlarından...<br /><br />Önce yaprak dökeceğim o zaman...Önce kuruduğumu, bu kış sonumun geldiğini hissedeceğim iliklerimde... Öleceğim en başında...Yaprağım, dalım,çiçeğim, meyvem ölecek...Budayacağım kendimi...Atacağım dallarmı...fazla ne varsa...Bir köküm...Bir bedenim...Sonra tutunacağım toprağa ama bu sefer daha bir sıkı...daha farklı sanki...<br />Yapabilirsem bahara çiçek açarım....İzleyin....Şahidim olun...Benim de size sözüm olsun...Tutunduğum bir kök yolum da burası olsun...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-3308426792872292381?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-52313157916297418812008-11-21T15:42:00.000-08:002008-11-21T16:59:13.270-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSdInZB8qNI/AAAAAAAAABU/kct04tCoWkQ/s1600-h/P1060167y.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSdInZB8qNI/AAAAAAAAABU/kct04tCoWkQ/s400/P1060167y.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271261730431609042" border="0" /></a>Hayallerim var uçuk pembe, mavi, yeşil aklımda...Korkum var dizginlemeye çalıştığım hemen arkasından gelen...Yapamazsın diye fısıldayan... Nasıl başetmeli o sesle? Nasıl susturmalı onu? Belki dinlemeli? Çekinceleri vardır kim bilir? Canımın acımasından imtina ediyordur belki. Hem sonra ne için? ne için? tüm bunlar diye sıkıştırdığında söyleyeceklerimi merak ediyordur...İsteklerin arkasındaki beni merak ediyordur... "Ne istiyorum? " bu soru... Gerçekten, en derinden NE İSTİYORUM?<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-5231315791629741881?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-64723306996332102712008-11-19T17:33:00.000-08:002008-11-19T17:58:04.798-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSTBGTAHYBI/AAAAAAAAABM/yJIws4QLDCU/s1600-h/P1060145.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270549777854455826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSTBGTAHYBI/AAAAAAAAABM/yJIws4QLDCU/s400/P1060145.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center"> </div><div align="center"><div align="center">Carlos Do Carmo'dan Canoas do te arkada çalan...Gecenin hatta sabahın bir yarısı için her tınısı vucudunuzda gezinen,, sessizliğin ayazında içinizi titreten, ısıtan, akıtan bir şarkı...</div><div align="center">Ardından "Bana yalan söylediler" ve "Anlamazdım" Ayla Dikmen'den...Malum ıssız ada, ıssız gece, ıssız şarkılar...Kayboldum...Ussuzlanmak endişem...</div></div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-6472330699633210271?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-965773235400655482008-11-19T13:18:00.000-08:002008-11-19T13:37:42.675-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSSEPMEZz9I/AAAAAAAAABE/T_UY4bs4mn8/s1600-h/P1060123.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSSEPMEZz9I/AAAAAAAAABE/T_UY4bs4mn8/s400/P1060123.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270482860402921426" border="0" /></a>İşte burda...gece...kendime rağmen...delice oynadım..oynadım...oynadım...Bir an figürleri yavaşlattığımda hissettiğim; kalbimin yerinden fırlayacak kadar çarptığı, nefessiz kaldığımı hissetmekti ama hiç durmadan, dinlenmeden aynı tempoda hatta daha hızlı zıpladım, hopladım, aktım, coştum... İyi geldi...Dansın bir noktasında herkes tek bir şey her şey sen oluyorsun. İşte o an o kalabalıkta yalnız, onca değişen dış dünyaya karşın sabit bir şeye dönüşüyorsun...İşte o an anlayıveriyorsun...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-96577323540065548?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-48591601488519105332008-11-18T03:24:00.000-08:002008-11-18T03:45:18.309-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSKoScLmQ0I/AAAAAAAAAA8/ElVBrlqK7vU/s1600-h/collage3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269959548732851010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSKoScLmQ0I/AAAAAAAAAA8/ElVBrlqK7vU/s400/collage3.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">İçimde turuncu bir sevinç var, açıklı koyulu...Sarıya ve koyu turuncuya kaçan... </div><div align="center">Umut var...Kıpır kıpır yüreğim... Sanki kendimle aramda keyifli bir aşk başlar gibi...Ne yapsa hoş gördüğü...ne yapsa gülümsediği...anladığı...hak verdiği...Böyle birşey, bir ömür kendine karşı olmaması, olamaması ne büyük eksiklikmiş... Kenarından tatmak bile iştahımı açtı...Türlü çeşit düşünce ve duygular hucüm etmeden benim bu hisle kalasım var...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4859160148851910533?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-14253541559335923482008-11-17T15:08:00.000-08:002008-11-17T15:20:25.085-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSH6nfaRniI/AAAAAAAAAA0/QWtJIQmuJdg/s1600-h/P1000400yeni.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SSH6nfaRniI/AAAAAAAAAA0/QWtJIQmuJdg/s400/P1000400yeni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269768595353738786" border="0" /></a>İşte böyle bir şey; bugün içimden gelen...Arkadan ittiren, kovalayan, sarmalayan ve boğan onca işin sıkıntısından koşarak atlamak, atladıktan sonra keyifle manzaranın seyrini sürmek...Onca işin sıkıntısı diyorum çünkü biliyorum ki işin kendisi sıkıntılı değil aksine eğlenceli bile olabilir ancak birikmiş olmaları ayrı ayrı alınabilinecek tatları engelliyor sanki....<br />Hayat güzel değil mi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-1425354155933592348?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-426145439494142625.post-44054158164084742852008-11-12T12:42:00.000-08:002008-11-12T13:13:14.587-08:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SRtEp-u7JOI/AAAAAAAAAAc/9CViXlgDVLA/s1600-h/382.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267879677145064674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 255px; CURSOR: hand; HEIGHT: 370px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SRtEp-u7JOI/AAAAAAAAAAc/9CViXlgDVLA/s400/382.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SRtDlQ_FIUI/AAAAAAAAAAU/TdEhRkE4618/s1600-h/051120082318483819873.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267878496633692482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 191px; CURSOR: hand; HEIGHT: 90px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_HPPeltWJVJM/SRtDlQ_FIUI/AAAAAAAAAAU/TdEhRkE4618/s400/051120082318483819873.jpg" border="0" /></a> Bir film bunca mı dağıtır insanın aklını... bunca mı karıştırır içini... Film bitti... Ben de hala sahneler tekrarlıyor... </div><div align="center">"Çılgın kalabalıktan uzak" Thomas Hardy... </div><div align="center">Bu bakışlar içime işledi...Ada'daki sezi kıskandırıcasına içime işledi... Kısacası ben bu filmi sevdim. Hem de çok...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/426145439494142625-4405415816408474285?l=icimdekikuyu.blogspot.com' alt='' /></div>gizkuytuhttp://www.blogger.com/profile/06267129583052159071noreply@blogger.com0